وال استریت ژورنال نوشت: چند روز پیش از آنکه ترامپ جنگ با ایران را آغاز کند، او تولسی گابارد، رئیس وقت اداره اطلاعات ملی آمریکا را به دفتر بیضیشکل کاخ سفید احضار کرد. او از گابارد پرسید که آیا آمریکا باید وارد جنگ شود یا نه.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: جامعه اطلاعاتی آمریکا ارزیابی کرده بود که با ترور [مقامات ارشد ایران]، حکومت ایران تنگه هرمز را خواهد بست و ایران به اهدافی در سراسر خاورمیانه حمله خواهد کرد.
جیدی ونس رویکرد محتاطانهتری را مطرح کرد: ترکیبی از فشار تحریمی و دیپلماسی. اگر ایران تسلیم نمیشد، در آن صورت حمله نظامی از مشروعیت برخوردار میشد.
اما ترامپ تحت تأثیر جلسات توجیهی پنتاگون درباره گزینههای نظامی «قاطعانه» قرار گرفت.
در این جلسات، خطرات و ریسکهای احتمالی با جزئیات برای او تشریح شد، اما ترامپ گفت ارتش میتواند از عهده این خطرات برآید. پیت هگست و ژنرال دن کین نیز با این ارزیابی موافق بودند.
در روزی که اسرائیل [شهید] آیت الله خامنهای را ترور کرد، جان رتکلیف، رئیس سازمان سیا، و استیو ویتکاف، فرستاده آمریکا در امور ایران، در جریان یک مراسم جمعآوری کمک مالی در مار-ئه-لاگو، ترامپ را در جریان تحولات قرار دادند. ترامپ از دستیارانش خواست این خبر را به حاضران در مراسم اعلام کنند.
وال استریت ژورنال در ادامه مینویسد: ترامپ از واکنشهای منفی به جنگ خشمگین شده بود و از دستیارانش میپرسید چرا ایران در برابر فشار نظامی عقبنشینی نمیکند.
او درباره بهترین مسیر پیش رو مردد بود. در اواسط آوریل، در جریان آتشبس، ترامپ از یکی از دوستانش پرسید که آیا نباید فقط «ایران را بهطور اساسی بمباران کند». دوستش پاسخ منفی داد و گفت باید از گرفتار شدن در یک باتلاق نظامی اجتناب کرد.
ترامپ در ماه ژوئن یادداشت تفاهم (MOU) را امضا کرد. وقتی افراد نزدیک به ترامپ از او میپرسیدند چرا به یک توافق موقت روی آورده است، رئیسجمهور به نظرسنجیهای داخلی جدید کاخ سفید اشاره میکرد: نزدیک به ۸۰ درصد آمریکاییها خواهان توافقی برای پایان دادن به درگیری بودند، فارغ از اینکه مفاد آن توافق چه باشد.
هگست و کین در چندین نوبت پاسخ دادند که هر گونه پیچیدگی را مدیریت خواهند کرد، به گفته مقاماتی که در جلسات حضور داشتند.
یک مقام کاخ سفید گفت که پنتاگون اطلاعات بیطرفانه و دقیقی را در اختیار ترامپ قرار میدهد تا بتواند تصمیمات آگاهانه بگیرد.
سخنگوی کین از اظهار نظر خودداری کرد. فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) روزنامه والاستریت ژورنال را به دفتر وزیر دفاع ارجاع داد که به درخواست برای اظهارنظر پاسخی نداد.
در ۱۷ ژوئن، پیشرفت حاصل شد – یک توافق صلح موقت برای بازگشایی تنگه، که راه را برای ۶۰ روز مذاکرات هستهای هموار کرد. وقتی از مشاوران نزدیکش پرسیده شد که چرا ترامپ به دنبال توافقی موقت رفته است، رئیسجمهور به نظرسنجی جدید داخلی کاخ سفید اشاره کرد: نزدیک به ۸۰ درصد از آمریکاییها خواهان توافقی برای پایان دادن به درگیری بودند، صرفنظر از محتوای آن.
درد و رنج نظامی با بازار انرژی متلاطم تشدید شد. بسته شدن تنگه هرمز توسط ایران، یکپنجم تجارت نفت و گاز جهان را به طور کامل متوقف کرد و قیمت سوخت را به شدت افزایش داد.
چندین رهبر از کشورهای حوزه خلیج فارس، از جمله عربستان سعودی و قطر، با کاخ سفید تماس گرفته و خواستار پایان درگیری و راهحلی دیپلماتیک برای حفظ آبروی همه طرفها شدند. جمهوریخواهان نیز با ترامپ تماس گرفتند و به او گفتند که جنگ به شانس حزبشان در انتخابات میاندورهای نوامبر آسیب میزند.
به گفته مقامات، ترامپ در خلوت از این واکنشهای منفی به خشم آمد. او از دستیارانش پرسید که چرا ایران در برابر کارزار بیامان بمباران، عقبنشینی نمیکند.
تولسی گابارد، که در آن زمان مدیر اطلاعات ملی بود، ارزیابیهای دستگاه اطلاعاتی آمریکا را تشریح کرد. به گفته افراد مطلع از جلسه، او به ترامپ گفت که تهران برای بستن تنگه هرمز شتاب خواهد کرد و بازار جهانی انرژی را بیثبات خواهد ساخت. و به نیروهای آمریکایی و متحدانش در خاورمیانه حمله خواهد کرد و این امر سوالاتی را در مورد عزم و پایبندی آمریکا نسبت به متحدانش مطرح خواهد کرد.
این نکات احتیاطآمیز، بازتابدهنده هشدارهایی بود که ترامپ از تمامی جهات دریافت میکرد. والاستریت ژورنال گزارش داد که فرماندهان ارشد نظامی به رئیسجمهور گفتند که یک جنگ منجر به تلفات، نگرانیهایی درباره ذخایر تسلیحاتی و مشکلات آمادگی برای نیرویی خواهد شد که بیش از حد تحت فشار قرار گرفته است.
