نتایج تصمیم ایالات متحده و اسرائیل برای جنگ با ایران، نقطه عطفی در توازن قدرت جهانی ایجاد کرده و آمریکا و چین را ضعیفتر از گذشته ساخته است. البته در اروپا نباید کسی از این وضعیت خوشحال باشد، زیرا مدل فعلی حکمرانی اروپا برای محافظت از خود در جهانی خطرناک که قدرتهای بزرگ در آن تضعیف شدهاند، کارایی چندانی ندارد.
در حالی که تلاش دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، برای وادارکردن ایران به عقبنشینی از طریق اعمال فشار نظامی بهشدت شکست خورده و محدودیتهای قدرت آمریکا را آشکار کرده است، چین نیز بر اثر این جنگ تضعیف شده است. محاصرههای مداوم تنگه هرمز و دریای سرخ، عرضه کالا و تجارت را محدود کرده و بر مشکلات ساختاری کنونی چین افزوده است؛ مشکلاتی همچون بدهی عمومی بالا، نرخ ارز مصنوعی پایین، بیکاری جوانان، نابرابری اقتصادی و جمعیت رو به پیری. اگر چین نتواند به هدف رشد اقتصادی خود دست یابد یا حتی تنها با دشواری به آن برسد، دولت شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، ممکن است با مشکلات بیشتری روبهرو شود.
جنگ اوکراین برای چین یک نعمت اقتصادی بوده است. تأمین نفت و گاز تحریمشده روسیه و ایران به چین کمک کرده تا نیازهای عظیم انرژی خود را تأمین کند، بدون آنکه ناچار باشد هزینه زیادی برای تأمین امنیت مسیرهای تجاری دریایی خود بپردازد. افزون بر این، چین از فروش کالاهای دومنظوره به روسیه نیز سود قابلتوجهی برده است. انرژی ارزان، در کنار ارز مصنوعی ارزان و اقتصاد یارانهای مبتنی بر اعتبار، به چین کمک کرده است تا با وجود تضعیف تقاضای داخلی، تولید را در سطح قابلقبولی حفظ کند و همچنان رقابتپذیر باقی بماند. …
