آزمایش رقم گندم هیبرید Jingmai ۱۸۹ در جنوب سینکیانگ و حاشیه صحرای تکلهمکان نشان داده که ترکیب اصلاح ژنتیکی با مدیریت دقیق مزرعه میتواند حتی در شرایط بسیار دشوار، تولید قابل توجهی ایجاد کند.
دادههای منتشرشده درباره این پروژه نشان میدهد Jingmai ۱۸۹ که توسط آکادمی علوم کشاورزی و جنگلداری پکن و پس از حدود ۹ سال تحقیق توسعه یافته، برای تحمل همزمان خشکی، شوری و کمبود مواد غذایی در خاک طراحی شده است. این رقم در یک قطعه به شدت شور و قلیایی در جنوب سینکیانگ عملکردی در حدود ۱۱.۵ تن در هکتار ثبت کرده است؛ رقمی که تقریبا دو برابر متوسط عملکرد گندم چین در سال ۲۰۲۵ است. آمار رسمی چین، عملکرد متوسط گندم این کشور را در سال ۲۰۲۵ حدود ۵.۹۴ تن در هکتار اعلام کرده بود.
البته همینجا یک نکته مهم وجود دارد؛ این ۱۱.۵ تن در هکتار را نباید با عملکردی که در شرایط کاملا طبیعی بیابان حاصل شده یکسان دانست. زمین آزمایشی مدیریتشده بوده و اصلاح خاک، مدیریت آب و تغذیه گیاه در نتیجه نهایی نقش داشتهاند. بنابراین، ارزش واقعی پروژه چین در «رکورد عملکرد» خلاصه نمیشود؛ بلکه در اثبات این موضوع است که یک رقم مناسب میتواند در کنار مدیریت صحیح، دامنه زمینهای بالقوه قابل استفاده برای تولید را افزایش دهد. وقتی ژنتیک با مدیریت زمین ترکیب میشود
آزمایش دوم اهمیت بیشتری برای درک قابلیت واقعی این فناوری دارد. در حاشیه صحرای تکلهمکان، Jingmai ۱۸۹ در زمینهایی با شوری شدید مورد کشت قرار گرفت و در اواسط ژوئن ۲۰۲۶ بیش از ۵.۲۵ تن در هکتار محصول داد؛ حدود ۷۵۰ کیلوگرم بیشتر از ارقام دیگر مورد استفاده در همان منطقه. در این قطعه، میزان شوری متوسط خاک حدود ۸.۶ در هزار گزارش شده و با این حال، محصول قابل برداشت به دست آمده است. …
