بازار
دوازده سال مشق برای رسیدن به یکدستی خط
احصایی نگارش این قرآن را از بهمن‌ماه ۱۳۸۸ آغاز کرد و در سال ۱۴۰۰ به پایان رساند. با این حال، مسیر خلق اثر به نگارش اولیه محدود نبود و تصحیحات دارالقرآن و بازنویسی برخی صفحات نیز زمان قابل‌توجهی گرفت. او برای رسیدن به یکدستی در تمام صفحات، اتودهای فراوانی اجرا کرد و حتی از نگارش نستعلیق و شکسته‌نستعلیق فاصله گرفت تا تمرکز خود را بر خط محقق بگذارد. احصایی معتقد بود مخاطب هنگام ورق زدن صفحات نباید احساس کند اثر طی سال‌ها نوشته شده است، بلکه باید با مجموعه‌ای هماهنگ روبه‌رو شود که گویی در مدت کوتاهی شکل گرفته است. به همین دلیل، پس از نگارش دو سوره ابتدایی، تفاوت بافت خطی آنها با بخش‌های دیگر را تشخیص داد و تصمیم گرفت سوره‌های بقره و آل‌عمران را دوباره بنویسد. نسخه‌های اولیه این سوره‌ها همچنان در آرشیو شخصی او نگهداری می‌شوند. این هنرمند خط محقق را مناسب‌ترین قالب برای بازنمایی شکوه کلام الهی می‌دانست. او برای تسلط بر این خط، حدود دو سال به مشق و تمرین پرداخت؛ زیرا محقق برخلاف نستعلیق، از خطوطی نبود که به‌طور مستمر با آن کار
کرده باشد. احصایی همچنین از تجربه‌های آزادانه و لحظات شهودی خود هنگام کتابت سخن گفته و باور داشته است که در جریان نگارش، گاهی اثر چنان پیش می‌رود که گویی هنرمند تنها واسطه خلق آن است.
از کاغذهای دست‌ساز تا خاطرات پاریس و ونیز
یکی از ویژگی‌های جالب این پروژه، توجه به جزئیات کاغذ و ثبت زمان و مکان نگارش صفحات است. احصایی در سفرهای خود به فروشگاه‌های لوازم هنری سر می‌زد و در یکی از این گشت‌وگذارها کاغذهایی با بافتی شبیه کاغذهای دست‌ساز و لبه‌های بدون برش پیدا کرد. او ابتدا روی این کاغذها تمرین کرد و سپس نمونه‌هایی با رنگ‌های گوناگون، از جمله سبز، آبی، قهوه‌ای، نخودی و طوسی، تهیه شد. این کاغذها ساخت آلمان بودند. …
