افسانه «مادران مجرد خودخواسته» یا دخترانِ بچه دارِ بی شوهر!

درباره ادعاهای خانم دکتر درباره پدیده باردار شدن دختران دهه هشتاد به بعد با شریک عاطفی و تولید نوزادانی بدون پدر، خیلی چیزها می شود گفت اما به نظر می رسد مهم ترین بخش آن، ستمی است که نسل و نسل های پیشین، با این روش های ظاهرا حمایتی، در حق نسل زد و نسل های جدیدتر  روا می دارند. آنها که در ظاهر حامی این نسل هستند اما مسیر ویرانی را پیش روی این نسل می گشایند.

 واقعیت این است که در بسیاری از جوامع جهان نیز موضوع خانواده، فرزندآوری خارج از ازدواج، مسئولیت پدر و مادر و شیوه‌های جدید تشکیل خانواده، محل بحث‌های حقوقی، اخلاقی و اجتماعی است. حتی در کشورهایی که دسترسی زنان مجرد به روش‌های کمک‌باروری را قانونی کرده‌اند، این موضوع همچنان با ملاحظات و مقررات مشخصی همراه است.

 بنابراین نه می‌توان مدعی شد تمام دنیا چنین پدیده‌ای را پذیرفته‌اند و نه می‌توان با یک روایت جنجالی، وجود یک روند رو به افزایش در ایران را اثبات کرد. در اروپا نیز قوانین یکسانی وجود ندارد؛ برخی کشورها فقط دسترسی زنان مجرد به روش‌های کمک‌باروری را مجاز می‌دانند و برخی دیگر آن را به زوج‌های زن و مرد محدود کرده‌اند. این یعنی حتی در جوامعی که در زمینه الگوهای خانواده تحولات حقوقی گسترده‌ای داشته‌اند، موضوع همچنان تابع قواعد، ملاحظات و بحث‌های جدی است.خبر کذب است اما ...

 با این حال، آنچه در ماجرای اخیر اهمیت بیشتری دارد، نحوه تبدیل یک ادعای اثبات‌نشده به یک موضوع پرمخاطب اجتماعی است. یک ادعا چگونه می‌تواند به تبلیغ ناخواسته تبدیل شود؟ در مسائل اجتماعی، صرف تکذیب یک خبر همیشه به معنای پایان اثرگذاری آن نیست. گاهی یک موضوع پیش از آنکه درباره صحتش تحقیق شود، با تیترهای درشت، ویدئوهای کوتاه و واکنش‌های هیجانی وارد ذهن مخاطب می‌شود. پس از آن، حتی تکذیب و برخورد با گوینده نیز ممکن است به بازنشر چندباره همان موضوع منجر شود.  …