سه لایه در یک خطابه
در سالن مجمع عمومی سازمان ملل، بنیامین نتانیاهو پشت تریبون ایستاد. لبخند زد. و دو سؤال پرسید: «کدام رژیم نسلکش به جمعیت دشمن یک میلیون واکسن فلج اطفال میدهد؟ کدام رژیم نسلکش اجازه توزیع دو میلیون تن غذا در غزه را میدهد؟» سپس با اعتماد به نفس افزود: «این یعنی یک تن غذا برای هر نفر.» و نتیجه گرفت: «متهم کردن اسرائیل به نسلکشی، بزرگترین دروغ قرن است.»
یک تن غذا برای هر نفر. این جمله را باید در همان سالن، روی پرده ایستاده، تکرار کرد. یک تن غذا برای هر نفر. یعنی یک تُن، معادل هزار کیلوگرم. برای هر انسان، از نوزادی که در قنداق است، تا پیرمردی که روی تخت بیمارستان جان میدهد. و اگر یک نفر در غزه، روزی یک کیلو غذا بخورد، که خودش سه برابر نیاز روزانه یک انسان است، یک تن غذا برای او کافی است تا نزدیک سه سال زنده بماند. اما او در همان سالن، این را نگفت. نوزاد را حساب نکرد. کودک بیمادر را حساب نکرد. دختری که زیر آوار، بیغذا، بیواکسن، جان میدهد را حساب نکرد. این، فقط یک اشتباه حساب نیست. یک وارونگی حسابی است. عدد، جای انسان نشست. و عدد، قربانی را پاک کرد.
لایه اول: نمایش …


دانلود از کافه بازار































































































