تاریخ را معمولا فاتحان می‌‌نویسند، اما آینده را کودکان. شاید به همین دلیل باشد که سرنوشت ملت‌‌ها نه در میدان‌‌های نبرد، بلکه در سال‌‌های پس از خاموشی سلاح‌‌ها تعیین می‌ شود؛ زمانی که جامعه باید به یک پرسش بنیادین پاسخ دهد: کودکان وارث زخم‌‌ها هستند یا میراث‌دار افق‌‌ها؟

سخنگوی وزارت خارجه کشورمان گفت: کودکان معصوم‌ترین و اولین قربانیان جنگ هستند چه آنها که قربانی گلوله و بمب و موشک می‌شوند چه آنها که جسم و روحشان زخم‌های دائمی برمی‌دارد و چه آنها که تا پایان عمر داغ سنگین از دست دادن پدر و مادر و عزیزانشان را به دوش می‌کشند.

روز جهانی «کودکان قربانی خشونت» فرصتی برای بازخوانی آسیب‌هایی است که گاه در سکوت خانواده‌ها شکل می‌گیرد.

سازمان بهزیستی برای التیام زخم عمیق بی‌پناهی کودکانی که از نعمت خانواده محروم مانده‌اند، طرح خلاقانه و عاطفی «دست‌های مهربانی» را به اجرا درآورده است.

کن اوکیف، تفنگدار سابق نیروی دریایی ایالات متحده، قدم به مدرسه شجره طیبه گذاشت؛ مدرسه‌ای که حالا به نمادی از یک زخم تاریخی تبدیل شده؛ همان جایی که در جریان بمباران مشترک آمریکا و اسرائیل، ۱۶۸ کودک معصوم ایرانی جان باختند. فرض کنید همین موشک‌های تاماهاوک که در توسان آریزونا ساخته می‌شوند، بر سر کودکان …

جامعه‌ای که نتواند میان آگاهی‌بخشی و بازتولید ترس تعادل ایجاد کند، ناخواسته در حال عمیق‌تر کردن زخم‌های روانی نسل آینده است.

این روزها وقتی به جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان فکر می‌کنم؛ بی‌اختیار سیمای پرفروغ حکیم توس، فردوسی - بزرگ پرچمدار فرهنگ و هویت ایرانی- در قاب چشمانم نقش می‌بندد.

چشم زخم در روایات اسلامی یک حقیقت انکارناپذیر دانسته شده است. بسیاری از احادیث از ائمه معصومین (ع) بر وجود آن و راه‌های محافظت در برابر آن تأکید کرده‌اند.

تأثیر جنگ بر کودکان دیگر فقط محدود به میدان نبرد نیست. امروزه یک کودک می‌تواند بدون ترک خانه، از طریق الگوریتم اینستاگرام یا تیک‌تاک، شاهد بمباران مدارس، پنا...

شفقنا- حمزه نوذری جامعه شناس در روزنامه شرق نوشت: موشکی پر از ترکش در هوا منفجر می‌شود و حفره‌هایی بر در و دیوار شهر، ساختمان‌ها، مغازه‌ها و بر قلب و جان کودکان و زنان بر جای می‌گذارد. موشکی آمریکایی که نه برای تخریب ساختمان و تجیهزات نظامی، بلکه برای ایجاد حفره و زخم بر قلب [ ]

استعمار، نه تنها جغرافیای سرزمین‌ها، بلکه ذهن و روح نسل‌های در حال پرورش و شکوفایی را تسخیر کرد. این کلاف، سفری عمیق به تاریخ استعمار غرب در کشورهای مختلف است، با تمرکز بر زخم‌های عمیقی که بر روح و روان کودکان و نوجوانان در دوران استعمار سنتی و نو نشسته است؛ نگاهی به تأثیرات ویرانگر آن بر شکل‌گیری هویت، …

k: جنگ | مردم | تجاوز | دختر | کودکان | داعشی | جولانی | سوریه | عراق | نبرد رمضان

«نادیده‌گرفتن رنجِ کودکان، نه‌تنها به آن‌ها، بلکه به کلِ جامعه آسیب می‌زند. زخم‌هایِ کودکی، تا ابد با ما می‌مانند.» – آلیس میلر

اگر از جنگ می‌گوییم، از زخم و آوار و اضطرابِ شبانه کودکان، از مادرانی که با هر صدا دل‌شان می‌لرزد، از مردانی که به‌سختی بارِ زندگی را به دوش می‌کشند، این گفتن لازم است؛ این‌ها حقیقتِ جنگ است و ندیدن‌شان بی‌انصافی؛ اما انصاف، نیمه‌گویی نیست.حریت، انتخابِ راحتِ روایتِ ناقص نیست.

جنگ‌ها شاید روزی پایان یابند، اما زخم‌های واردشده به نسل کودکان، سال‌ها باقی می‌ماند

تابناک/ در حالی‌که نوار غزه هنوز از زخم‌های حملات اسرائیل خون‌چکان است، کودکان فلسطینی در شهر خان‌یونس روزهای رمضان را در میان آوار مسجد ویران‌شده «الحبیب محمد» با خواندن قرآن سپری می‌کنند و چشم‌به‌راه لحظه افطارند؛ تصویری از ایمان و استقامت در دل ویرانی. 🔹 آخرین خبر در روبیکا 🔹 آخرین خبر در ایت

در حالی‌که نوار غزه هنوز از زخم‌های حملات اسرائیل خون‌چکان است، کودکان فلسطینی در شهر خان‌یونس روزهای رمضان را در میان آوار مسجد ویران‌شده «الحبیب محمد» با خواندن قرآن سپری می‌کنند و چشم‌به‌راه لحظه افطارند؛ تصویری از ایمان و استقامت در دل ویرانی.منبع: تابناک

طالبان قانونی تازه تصویب کرده که مردان را قادر می‌سازد همسران و فرزندان خود را کتک بزنند؛ تنها شرط، عدم ایجاد شکستگی یا زخم باز است. این اقدام نگرانی‌های جهانی درباره حقوق زنان و کودکان در افغانستان را تشدید کرده است.

شفقنا: حکومت طالبان در افغانستان قانونی جزایی جدید صادر کرده که خشونت خانوادگی را به عنوان مجازات تعزیر تخمینی طبقه‌بندی می‌کند و به مردان اجازه می‌دهد همسران و فرزندان خود را کتک بزنند مشروط بر اینکه موجب شکستگی استخوان یا زخم باز نشود.

طالبان قانونی تازه تصویب کرده که مردان را قادر می‌سازد همسران و فرزندان خود را کتک بزنند؛ تنها شرط، عدم ایجاد شکستگی یا زخم باز است. این اقدام نگرانی‌های جهانی درباره حقوق زنان و کودکان در افغانستان را تشدید کرده است.

شفقنا- حکومت طالبان در افغانستان قانونی جزایی جدید صادر کرده که خشونت خانوادگی را به عنوان مجازات تعزیر تخمینی طبقه‌بندی می‌کند و به مردان اجازه می‌دهد همسران و فرزندان خود را کتک بزنند مشروط بر اینکه موجب شکستگی استخوان یا زخم باز نشود. به گزارش شفقنا؛ وبگاه آرتی عربی نوشت:‌ روزنامه انگلیسی تلگراف …

ایسنا/محققان در یک مطالعه کیفی تلاش کرده‌اند از زاویه نگاه مادرانی که در کودکی آسیب دیده‌اند، به پیامدهای بلندمدت بدرفتاری بپردازند؛ پیامدهایی که هنوز در روابط عاطفی و خانوادگی آن‌ها دیده می‌شود. سوءرفتار با کودکان، یکی از چالش‌های جدی اجتماعی و بهداشتی در بسیاری از جوامع به شمار می‌رود. پژوهش‌های م

خشونت و افراطی‌گری، بیش از آنکه محصول یک انتخاب آگاهانه باشند، اغلب واکنشی روانی به زخم‌های عمیق و حل‌نشده فردی و اجتماعی‌اند.

وقتی کودکی دارای معلولیت در یک خانواده به دنیا می‌آید، همه‌چیز در چند ثانیه تغییر می‌کند. گویی زمان برای والدین متوقف می‌شود و آنها میان «آنچه انتظارش را داشتند» و «آنچه اکنون با آن روبه‌رو شده‌اند» گرفتار می‌شوند. این نقطه آغاز سفری است که اغلب با شوک، انکار، ترس و پرسش‌های بی‌پاسخ همراه است؛

کارشناسان با بررسی وضعیت گروه‌های حاشیه‌نشین، از کودکان کار تا سالمندان و مهاجران بر اهمیت شنیده شدن صدای آنها برای بهبود سلامت روان و توسعه اجتماعی و همچنین ترمیم زخم های آنها تاکید کردند.