در میان واکنشها، نظر کاربری به نام نازنین بیش از دیگران مورد توجه قرار گرفت. او در دفاع از حق داشتن یک زندگی باکیفیت نوشت: «آره واجبه، واجبه که شکلات خارجی بگیریم، واجبه هر روز قهوه باکیفیت بخوریم، سبزی پاک شده و بسته بندی شده بگیریم، واجبه هله و هوله بخریم بذاریم تو خونه، واجبه بریم رستوران،... واجبه که رفاه داشته باشیم این ساده ترین حقمونه و هر روز داریم بیشتر از دست میدیمش.»
این نگاه با حمایت تعداد زیادی از کاربران روبهرو شد؛ کسانی که معتقد بودند مسئله اصلی تجمل نیست، بلکه حس از دست رفتن تدریجی رفاه و کوچک شدن دایره انتخابهای روزمره است. برای بسیاری از کاربران، سبد خرید ۱۱ میلیونی تصویری از ولخرجی نبود، بلکه یادآور این پرسش بود که چرا چیزهایی که در بسیاری از جوامع بخشی از یک زندگی عادی محسوب میشوند، در ایران به نشانهای از فاصله طبقاتی تبدیل شدهاند؟
علی نوشت: من میپذیرم که واجبه ولی دنیای واقعی اینطوری کار نمیکنه متاسفانه پس چرت نگید. همین الان چند درصد مردم دنیا چنین شرایطی دارن؟ در طول تاریخ کشورمون حتی پدر و مادرهای اکثریت ما چنین شرایطی نداشتن چه برسه نسل های قبلی. مسئله اینجاست که جهان بر وفق مراد ما نیست همیشه...
لاگرتا نوشت: ببینید دوستان شما بانخوردن شکلات و قهوه اینا نمی میرین، ولی یه چیزایی روح … …
