بازار
در عصر دیجیتال، تربیت فرزند فقط به تعیین ساعت استفاده از گوشی محدود نمی‌شود؛ والدین باید هم‌زمان به سن کودک، محتوای در دسترس، امنیت آنلاین و کیفیت رابطه خانوادگی توجه کنند. سعیده پاوه، روان‌شناس و مشاور خانواده، در پنج گام ساده توضیح می‌دهد چگونه با تنظیم محدودیت‌های متناسب با سن، تدوین برنامه رسانه‌ای خانواده، ایمن‌سازی فضای مجازی، الگوبودن والدین و تقویت گفت‌وگو و سواد رسانه‌ای، فناوری را به ابزاری مفید در زندگی فرزندان تبدیل کنیم. فرزندپروری در عصر دیجیتال یعنی چه و چرا مهم است؟
فرزندپروری در عصر دیجیتال یعنی بزرگ کردن کودک در دنیایی که صفحه‌نمایش‌ها بخشی جدانشدنی از خانه، مدرسه و روابط او شده‌اند. تفاوت اصلی این دوره با گذشته در کمیت یا حتی کیفیت فناوری نیست، بلکه در این است که امروز مرز میان زندگی آنلاین و آفلاین تقریباً از میان رفته است. کودک دیگر «وقتی از مدرسه برمی‌گردد» وارد دنیای دیجیتال نمی‌شود؛ او هم‌زمان در هر دو دنیا زندگی می‌کند. همین درهم‌آمیختگی باعث شده والدین ناگهان با مسئله‌ای روبه‌رو شوند که خودشان در کودکی تجربه نکرده‌اند.
پرسش‌های رایج والدین معمولاً از جنس ممنوعیت است:
روزی چند ساعت مجاز است؟
کدام برنامه بد است؟
گوشی را تا چه سنی نباید بدهیم؟
این پرسش‌ها بی‌جا نیستند، اما اگر تنها راهبرد خانواده باشد، به جنگ فرسایشی تبدیل می‌شود. پژوهش‌های حوزه سلامت کودک نشان می‌دهد آنچه بیشترین اثر را بر رشد سالم دارد، نه عدد دقیق ساعت استفاده، بلکه بافت و زمینه آن است: چه محتوایی، با چه کسی، در چه زمانی از روز و در چه مرحله‌ای از رشد کودک. بنابراین فرزندپروری دیجیتال را می‌توان این‌گونه تعریف کرد: مدیریت آگاهانه، گفت‌وگومحور و مبتنی بر رشد کودک در برابر زیست دیجیتال، به شکلی که فناوری در خدمت کودک باشد و نه کودک در خدمت فناوری. …
