بازار
نویسنده در توضیح آورده است: "تصور کنید چمدان تان را بسته‌اید تا پا جای پای شرلوک هولمز بگذارید یا در مه مه‌آلود خلنگزارهای برونته قدم بزنید، اما وقتی می‌رسید، می‌بینید رؤیایی که در سر داشتید با واقعیت روی نقشه هم‌خوانی ندارد. حقیقت این است که مکان‌های محبوب ما در کتاب‌ها، بیش از آنکه قطعه‌ای از خاک زمین باشند، در کارگاه تخیل خود ما ساخته شده‌اند."
خانم الهه شمس در آغاز نوشته است:" شهر باث، منطقه دورست یا هاوورث همگی مقاصد واقعی جهان ما هستند؛ مکان‌هایی که می‌توان روی نقشه انگشت رویشان گذاشت و با قطار به دیدنشان رفت. اما خلنگزارهای وحشی خواهران برونته، باثِ پرزرق‌وبرق جین آستین یا وسکسِ وهم‌آلود توماس هاردی، پیش از آنکه خاک و سنگ باشند، استعاره‌های ادبی‌اند؛ سرزمین‌هایی خیالی که هرگز در جهان واقعی به همان شکل که در ذهن تجسم کرده‌ایم وجود نداشته‌اند."
به این اشارات هم بسنده نشده و در جای دیگر می خوانیم: " هاردی با دستکاری هوشمندانه نام‌های جغرافیایی جنوب انگلستان، قلمرویی تازه بنا کرد. جالب اینجا بود که خوانندگان چنان محو این سرزمین شدند که آن را عین واقعیت پنداشتند؛ تا جایی که در زمان حیات خود نویسنده، راهنماهای گردشگری وسکس به بازار آمد و هاردی را به هراس انداخت که مبادا تمثیل‌هایش بیش از حد عینی فهمیده شوند. وسکس به تعبیر دقیق خود هاردی، سرزمینی «تا حدی واقعی و تا حدی خواب‌گونه» بود. جادوی این خواب کاغذی چنان قدرتمند است که در سال ۲۰۲۵، گزارشگر روزنامه گاردین هنوز برای کشف چشم‌اندازهای تخیلی هاردی راهی پیاده‌روی در دورست می‌شود."
اما آیا واقعا هیچ یک از شهرهایی که در رُمان‌ها آمده در عالم واقع وجود ندارد؟ با چند مثال نقض می‌کوشم نشان دهم چنین نیست! …
