در چند مایلی ساحل عمان، در جنوب تنگه هرمز، صفهایی از تانکرها لنگر انداختهاند. بسیاری از آنها در کنار یکدیگر قرار دارند و با طناب و شلنگ به هم متصل شدهاند تا نفت خام را از یک کشتی به کشتی دیگر منتقل کنند؛ اقدامی که یک پل شناور میان میدانهای نفتی خاورمیانه و بازار جهانی ایجاد کرده است.
انتقال «کشتیبهکشتی» (STS) به یک خط حیات حیاتی برای تولیدکنندگان حوزه خلیج فارس تبدیل شده است تا خود را با اختلالات ناشی از جنگ ایران که اکنون وارد هفتمین ماه خود شده، تطبیق دهند. پس از بارگیری، تانکر از کشتی اصلی جدا شده و به سمت مقصد خود، که معمولاً یک پالایشگاه در آسیا است، حرکت میکند. سپس «کشتی مادر» برای بارگیری مجدد و تکرار این فرآیند از طریق تنگه هرمز به خلیج فارس بازمیگردد.
این سامانه مسافتی را که هر کشتی باید طی کند کاهش داده و خطر عبور از تنگه را کم میکند، حتی در شرایطی که تعداد فزایندهای از تانکرها در حال عبور از یک کریدور باریک در امتداد خط ساحلی عمان تحت محافظت نیروی دریایی ایالات متحده هستند، در حالی که سامانههای ناوبری خود را خاموش کردهاند.
طبق دادههای شرکت «کپلر»، صادرات از طریق هرمز در ماه سپتامبر تاکنون به حدود ۶.۵ میلیون بشکه در روز رسیده است که بالاترین میزان از زمان جهش کوتاه پس از آتشبس ماه ژوئن محسوب میشود.
این عملیات گواهی بر توانایی قابلتوجه صنعت انرژی برای سازگاری با شوکهای عرضه است. با این حال، این همچنین نشانهای از آن است که خارج کردن نفت از مهمترین منطقه صادرکننده جهان چقدر پرهزینه و پیچیده شده است.
بنبست هرمز
پیش از آنکه درگیری ایالات متحده و اسرائیل با ایران در ماه فوریه شعلهور شود، تنگه هرمز حدود یکپنجم مصرف جهانی نفت را مدیریت میکرد. با این حال، محاصره ایران باعث توقف ناگهانی ترافیک شد و تولیدکنندگان را مجبور کرد جریانها را در صورت امکان تغییر مسیر داده و تولید را کاهش دهند. …
