اسوالد با خیالی آسوده به یک درخت نارون تکیه داده و تنباکو می جود. هر چند ثانیه سرش را به سمت راه باریکه می چرخاند ببیند پس کی بالاخره سر و کله رجینا پیدا می شود. این قرار های دزدانه و پنهانی ایده خود رجینا بود. انگاری خوش نداشت تا از محبت واقعی اسوالد مطمین نشده قضیه را علنی کند.
پادکست را اینجا بشنوید
اما اسوالد قصد داشت امشب بالاخره حرف آخرش را بزند و رسما از رجینا خواستگاری کند و بعد یک مراسم عروسی در کلیسای دهکده بگیرند و راهی سفر ینگه دنیا بشوند تا اگر رجینا خوشش آمد همانجا بمانند.
آن جا زمینی بخرند و به کشاورزی مشغول شوند. چه قدر دوست داشت رجینا یار و همراه ادامه زندگی اش باشد. این دفعه که سرش را بالا کرد شمایل رجینا از دور نمایان شد. جوری راه می رفت انگاری تا آخر دنیا وقت دارد.
این سرخوشی را اسوالد به فال نیک گرفت و قصد کرد تا یک نفس تمام و کمال حرف دلش را به رجینا بزند. وقتی رجینا به او رسید همین کار را هم کرد.
رجینا دستان او را به گرمی فشرد اما قطره اشکی از گوشه چشمانش به روی گونه اش غلتید.
اسوالد خیلی زود فهمید که این اشک شوق نیست.
پرسید : چرا؟
رجینا جواب داد: هیچ به این فکر نکردی که مادرت خانم آلوینگ قطعا با ازدواج تو با من که یک دختر خدمتکار هستم مخالفت خواهد کرد و تو از ارث محروم خواهی شد.
اسوالد پوزخندی زد و گفت همین؟ تمام نگرانی تو همینه؟
رجینا: آیا برای تشویش خاطر من همین هم کافی نیست؟
اسوالد: به فرض که این هم بشود پاهایمان را که نمی توانند ببندند
رجینا: عزیزم می دانم تو را با من رازی نیست و در بیان مکنونات قلبی ات با من صادقی اما این کافی نیست قول بده به من که این قضیه را با آرامش و طمانینه کامل جلو ببریم من ترجیح می دهم حتی الامکان با موافقت مادرت این ازدواج صورت پذیرد
اسوالد با فشردن دست های رجینا تعهدش به این درخواست را نشان داد.
پس طبق توافقشان قرار بر این شد تا فعلا چیزی از ماجرا برای خانم آلوینگ مادر اسوالد تعریف نکنند.اما دست سرنوشت برای غافلگیری ابنای بشر همیشه تردستی هایی در آستین دارد. وقتی ساعتی از نیمه شب گذشته اسوالد به خانه بازگشت و به اتاقش در طبقه بالا رفت حالش رو به ضعف رفت. به زحمت خودش را به تخت خوابش رساند و رویش ولو شد. …

بازار



















































































































