لوتر در سالهای نخست فعالیت خود امیدوار بود که با اصلاح آموزههای کلیسا و کنار گذاشتن برخی سنتهای کاتولیکی، زمینه برای نزدیک شدن مسیحیان و یهودیان فراهم شود. اما این اتفاق نیفتاد. او با مشاهده تداوم پایبندی یهودیان به سنت و تفسیر تلمودی، بهتدریج نگاه خود را تغییر داد و در این رساله موضعی بسیار تندتر در برابر یهودیت گرفت.
در ادامه، محتوای سیزده فصل این کتاب را بهاختصار مرور میکنیم: (عناوین فصلها دقیقا مطابق با عناوین کتاب نیست؛ متناسب با محتوا عبارتپردازی شده است.) فصل نخست: تبار جسمانی و نسب ابراهیمی
لوتر در این فصل به ادعای یهودیان درباره پیوند خونی و نژادی با ابراهیم میپردازد. از نظر او، صرف داشتن نسب از ابراهیم، بدون ایمان و پذیرش پیام الهی، ارزش دینی ندارد. او با استناد به متون عهد عتیق استدلال میکند که برگزیدگی نزد پیامبران، بیش از آنکه به تبار و نسب وابسته باشد، به ایمان و فرمانبرداری از خداوند بستگی دارد. فصل دوم: ختنه و اتهام جعل کتاب مقدس
موضوع این فصل، مناسک ظاهری، بهویژه ختنه، است. لوتر معتقد است انجام مناسک دینی بدون ایمان قلبی نمیتواند بهتنهایی رابطه انسان با خدا را برقرار کند. او همچنین به تفسیرهای تلمودی از تورات حمله میکند و معتقد است برخی از این تفسیرها معنای اصلی و پیام نبوی متون کتاب مقدس را تغییر دادهاند. فصل سوم: عهد و ناکامی در تحقق شریعت
لوتر در این فصل این ادعا را رد میکند که داشتن تورات و شریعت، بهخودیخود موجب برتری دینی میشود. او با مرور تاریخ بنیاسرائیل در عهد عتیق میگوید داشتن قانون کافی نیست و آنچه اهمیت دارد، عمل کردن به روح و معنای آن است. از نگاه او، بارها زیر پا گذاشته شدن احکام الهی در تاریخ بنیاسرائیل نشان میدهد که انسان به نجات و فیض الهی نیاز دارد. فصل چهارم: پیشگوییهای مسیحایی؛ عصای سلطنت یهودا …

بازار

































































































































































