هنگامی که سخن از فردوسی و شاهنامه به میان می‌آید، ناخودآگاه حس شکوه و وسعتی در ما بیدار می‌شود که شبیه آن را کمتر در سنت‌های حماسی جهان می‌توان یافت. شاهنامه تنها «کتاب» نیست؛ یک «جهان» است؛ جهانی که برساخته‌ تخیل خلاق، حافظه تاریخی یک ملت و نگاه ژرف یک ادیب بزرگ است. فردوسی، در اوج تنهایی و در مصاف …

علیرضا پیروزان به «ایران» گفت: کتاب «وضعیت بشر/ The Human Condition (۱۹۵۸)|» ستون اصلی اندیشه‌ آرنت درباره‌ آزادی و کنش است.

علیرضا پیروزان به «ایران»گفت: رمان «رستاخیز» (۱۸۹۹) واپسین تلاش تولستوی برای آشتی دادن انسان با حقیقت است. اینجا دیگر او نویسنده‌ای صرف نیست، بلکه منادی و پیام‌آوری اخلاقی است که می‌کوشد نظام قضایی، دینی و اجتماعی روسیه را از اساس نقد کند.

علیرضا پیروزان به «ایران» گفت: «ابله» رمانی درباره ناتوانی نیکی در برابر شرّ است. داستایفسکی نشان می‌دهد که در جهانی که عقلانیت و منفعت‌طلبی جای ایمان را گرفته‌اند، انسان نیک، ابله به نظر می‌رسد.

علیرضا پیروزان گفت: جهان آلبر کامو (۱۹۱۳-۱۹۶۰)، جهان تضادهایی است که در عین ویران‌کنندگی، به طرز شگفت‌انگیزی انسانی‌اند. او نویسنده‌ نومیدی نیست، بلکه کاوشگری است در میان خلأ معنا.

علیرضا پیروزان نویسنده و منتقد ادبی درباره آلبر کامو یادداشتی را به روزنامه ایران ارائه کرد.

علیرضا پیروزان به «ایران» گفت: در جهانی که همچنان درگیر بحران معناست، بازخوانی مالرو یادآور آن است که ادبیات می‌تواند بیش از آینه‌ جهان، آتش درون انسان را برافروزد.

علیرضا پیروزان نویسنده و منتقد ادبی درباره آندره مالرو یادداشتی را به روزنامه ایران ارائه کرد.

علیرضا پیروزان نویسنده و منتقد ادبی درباره تأثیرات عظیم حافظ بر فرهنگ و هویت ایرانی به روزنامه ایران توضیحاتی را ارائه کرد.