در مطالعه جدید، پژوهشگران از ۱۰۸ نفر خواستند حدود ۱۰۰ گرم نان سفید گندمی مصرف کنند. سپس تغییرات قند خون آنها را در طول دو ساعت بعد بررسی کردند. هر فرد این آزمایش را در دو وضعیت تجربه کرد: یک بار به‌تنهایی و بار دیگر در حضور فردی نزدیک و صمیمی.
به گزارش ساینس‌آلرت، نتایج نشان داد وقتی شرکت‌کنندگان در کنار فردی آشنا غذا می‌خوردند، افزایش قند خون آنها کمتر بود و سطح قند خون نیز سریع‌تر به مقدار اولیه بازمی‌گشت. به‌گفته‌ی پژوهشگران، این تفاوت نشان می‌دهد تنظیم قند خون فقط به نوع و مقدار غذایی که می‌خوریم وابسته نیست و محیط اجتماعی نیز می‌تواند در آن نقش داشته باشد.
حضور فرد نزدیک هنگام غذا خوردن می‌تواند باعث شود قند خون پس از وعده‌ی غذایی کمتر افزایش پیدا کند
پژوهشگران یافته‌های خود را نمونه‌ای از مفهومی به نام «فیزیولوژی اجتماعی» می‌دانند که می‌گوید بدن انسان به‌صورت کاملاً مستقل عمل نمی‌کند و حضور دیگران می‌تواند مستقیماً بر بعضی فرایندهای زیستی اثر بگذارد. به بیان ساده، بدن ما ممکن است در کنار افراد مورداعتماد، برای حفظ تعادل داخلی انرژی کمتری مصرف کند.
برای بررسی این موضوع که آیا حضور فرد نزدیک فقط به تنظیم قند خون محدود می‌شود یا نه، تیم پژوهشی آزمایش‌های دیگری نیز انجام داد. در یکی از آنها، ۱۱۶ نفر در معرض سرما قرار گرفتند. زمانی که همراه آنها در نزدیکی‌شان حضور داشت، بدن بهتر می‌توانست دمای خود را تنظیم کند. این اثر وقتی دو نفر تماس فیزیکی داشتند بیشتر بود، اما حتی بدون تماس نیز مزیت‌هایی دیده شد.
در مجموعه آزمایش دیگری، ۱۱۵ بزرگسال و ۵۶ جفت مادر و نوزاد در موقعیتی استرس‌زا قرار گرفتند. وقتی فرد دیگری در کنار شرکت‌کننده حضور داشت، واکنش فیزیولوژیک به استرس ضعیف‌تر بود. همچنین بدن پس از پایان موقعیت استرس‌زا سریع‌تر به حالت عادی بازمی‌گشت. … …
دانلود از کافه بازار
