بازار
ایران در آستانه شکنندگی اجتماعی
«علی یوسفی»، جامعه‌شناس، در نشست «بازآرایی جامعه در بحران» که از سوی مؤسسه «رحمان» به‌صورت مجازی برگزار شد، با تشریح مفهوم «شکنندگی اجتماعی»، آن را وضعیتی دانست که در آن توانایی جامعه برای مدیریت تنش‌ها، جذب شوک‌ها و کنترل تعارضات به‌شدت کاهش می‌یابد. او توضیح داد: «شکنندگی اجتماعی به معنای فروپاشی نیست، بلکه مرحله‌ای پیش از ورود به بحران عمیق است. در این مرحله، مجموعه‌ای از فشارهای ساختاری، فرسایش هنجارها، کاهش سرمایه اجتماعی و بحران مشروعیت به‌تدریج توان جامعه برای مقابله با بحران‌ها را تضعیف می‌کنند.»
یوسفی با بیان اینکه شکنندگی اجتماعی حاصل یک اتفاق ناگهانی نیست، بلکه نتیجه فرایندی انباشته و طولانی است، گفت: «در این فرایند، رخدادهای مختلف اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و محیطی به‌تدریج بر یکدیگر اثر می‌گذارند. در چنین شرایطی، جامعه به نقطه‌ای می‌رسد که ظرفیت پیشین خود را برای تحمل فشارها و تنظیم روابط اجتماعی از دست می‌دهد و حتی یک شوک تازه می‌تواند آن را به سمت بحرانی عمیق‌تر سوق دهد.»
به گفته این جامعه‌شناس، شکنندگی اجتماعی را نباید با مفاهیمی مانند فقر، آسیب‌پذیری، هرج‌ومرج یا فروپاشی یکسان دانست: «فقر و آسیب‌پذیری می‌توانند زمینه‌ساز این وضعیت باشند، اما شکنندگی زمانی تشدید می‌شود که فشارهای ساختاری با فرسایش اجتماعی و هنجاری، کاهش مشروعیت و مواجهه نامناسب با بحران‌ها همراه شوند.» …
