بازار
دموکرات‌ها هنوز نمی‌توانند به‌تنهایی سیاست خارجی آمریکا را از ریشه تغییر دهند، اما می‌توانند ادامه مسیر کنونی را برای ترامپ پرهزینه‌تر و دشوارتر کنند.
شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا را نمی‌توان صرفاً نتیجه نارضایتی مقطعی رأی‌دهندگان یا جابه‌جایی موازنه قدرت در کنگره دانست. این شکست، نشانه آشکار بحران عمیق‌تری در ساختار سیاسی حزب جمهوری‌خواه است؛ حزبی که در سال‌های اخیر، به‌تدریج هویت مستقل، اصول سنتی و قدرت نظارتی خود را در پای وفاداری به دونالد ترامپ قربانی کرده است. اکنون جمهوری‌خواهان با واقعیتی روبه‌رو هستند که سال‌ها از مواجهه با آن پرهیز می‌کردند: حمایت از ترامپ نه‌تنها تضمین‌کننده پیروزی نیست، بلکه می‌تواند به عاملی برای شکست انتخاباتی تبدیل شود.
نتایج انتخابات ۲۰۲۶ نشان داد که هزینه سیاسی عملکرد دولت ترامپ، مستقیماً به حساب حزب جمهوری‌خواه نوشته شده است. دموکرات‌ها توانستند کنترل هر دو مجلس کنگره را به دست آورند، هفت کرسی سنا را جابه‌جا کنند و حتی در حوزه‌هایی پیروز شوند که پیش‌تر از پایگاه‌های نسبتاً مطمئن جمهوری‌خواهان محسوب می‌شدند. این اتفاق در شرایطی رخ داد که جمهوری‌خواهان در دو سال گذشته، هم کاخ سفید و هم اکثریت کنگره را در اختیار داشتند و عملاً امکان اجرای برنامه سیاسی خود را داشتند.
وفاداری به ترامپ؛ هزینه‌ای که حزب پرداخت کرد
یکی از مهمترین دلایل شکست جمهوری‌خواهان، وابستگی بیش از اندازه این حزب به شخص دونالد ترامپ است. در ساختار سیاسی آمریکا، حمایت رئیس‌جمهور از نامزدهای هم‌حزبی می‌تواند در انتخابات درون‌حزبی تعیین‌کننده باشد؛ اما پیروزی در رقابت درون‌حزبی الزاماً به معنای جلب حمایت اکثریت رأی‌دهندگان در انتخابات عمومی نیست.
انتخابات اخیر این تناقض را آشکار کرد. برخی نامزدهای جمهوری‌خواه که از حمایت ترامپ برخوردار بودند، نتوانستند در رقابت نهایی پیروز شوند. شکست مایک راجرز در میشیگان در برابر عبدول السید، نامزد دموکرات، نمونه‌ای از همین وضعیت بود. السید با این پیروزی به نخستین سناتور مسلمان تاریخ آمریکا تبدیل شد؛ نتیجه‌ای که علاوه بر اهمیت نمادین، نشان داد حمایت ترامپ دیگر در همه حوزه‌ها قدرت تعیین‌کنندگی گذشته را ندارد. …
