بازار
اکنون فرانسه با نوع دیگری از انقلاب روبه‌روست: احتمال پیروزی مارین لوپن در انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده. از نگاه لیبرال‌های سراسر جهان، نه‌فقط در فرانسه، بلکه در تمام اروپا، لوپن چهره‌ای نامطلوب و غیرقابل‌قبول به شمار می‌رود.
زمانی که حزب آزادی اتریش، با گرایش‌های راست افراطی، در سال ۱۹۹۹ با کسب کرسی‌های کافی در پارلمان جهان را شگفت‌زده کرد و زمینه را برای صدراعظم شدن رهبرش، یورگ هایدر، فراهم آورد، دیگر رهبران اروپایی در واکنش، هایدر و کشور کوچک او را منزوی کردند. (هایدر از این سمت کنار رفت و هرگز رهبر کشور نشد.)
حال اگر لوپن در فرانسه به قدرت برسد، واکنش کشورهایی مانند آلمان چه خواهد بود؛ کشوری که حتی حضور یک حزب مخالف راست‌گرا، یعنی آلترناتیو برای آلمان (AfD)، را در عرصه سیاسی خود به‌سختی تحمل می‌کند؟ در شرایط کنونی، راست‌گرایان می‌توانند به‌درستی استدلال کنند که رویکردشان هرگز فرصت آزموده شدن نداشته است. اروپا در برزخ
روشن است که نخبگان سیاسی اروپا ترجیح می‌دهند با لوپن چگونه برخورد کنند؛ اما به همان اندازه روشن است که نمی‌توان فرانسه را مانند اتریش به حاشیه راند. با این حال، اگر لوپن پذیرفته شود، رهبران جریان حاکم در آلمان با چه توجیهی می‌توانند همچنان حزب آلترناتیو برای آلمان را غیرقابل‌قبول و طردشدنی بدانند؟ منظور این نیست که لوپن و حزب آلترناتیو برای آلمان مشابه یکدیگرند؛ بلکه مساله این است که هر دو از نظر کسانی که تاکنون حدود سیاست‌های مجاز در سراسر قاره را تعیین کرده‌اند، غیرقابل‌پذیرش هستند. …
