بازار
«آن کارسون» در کتاب شعر "Wrong Norma"، تجربه را به چیزی آماده برای روایت یا تفسیر تبدیل نمی‌کند. تجربه در این کتاب از مسیر برخوردهای زبانی، جابه‌جایی لحن‌ها، شکست‌های روایی، تکرارها و مناسبات میان متن و تصویر شکل می‌گیرد؛ بنابراین آنچه خوانده می‌شود، گزارشی از تجربه‌ای کامل نیست، بلکه رخدادِ شکل‌گیری تجربه در متن است. به بیان دیگر، کارسن تجربه‌ای را که پیشاپیش معنای روشنی دارد به خواننده منتقل نمی‌کند، بلکه نوشتن او شرایطی می‌سازد که در آن، «فهم» به مسئله تبدیل می‌شود.
در این مجموعه، قطعاتی با ساختارها و لحن‌های متفاوت کنار هم قرار می‌گیرند؛ از نوشتارهای روایی و تأملی تا قطعاتی که با صورت‌های شعری، تصویر و اختلال در پیوستگی متن کار می‌کنند. این تفاوت‌ها صرفاً تنوعی در شیوه بیان نیستند. هر قطعه با سازمان‌دادن متفاوت زبان، امکان متمایزی برای معنا ایجاد می‌کند. معنا بیرون از متن حاضر نیست تا فرم آن را حمل کند؛ بلکه در نسبت میان کلمات، نحو، لحن، توالی قطعات و شکل مادی اثر پدید می‌آید.
قطعه‌ای که عنوان کتاب از آن گرفته شده، با رشته‌ای از نادرستی‌ها آغاز می‌شود:
شبِ اشتباه، شهرِ اشتباه، فیلمِ اشتباه، آمبولانس‌های اشتباهی که با زوزه از کنار می‌گذرند و دیالوگِ اشتباهِ «نورما دزموندِ» اشتباه را غرق می‌کنند.
تکرار کلمه اشتباه (wrong) در این عبارت صرفاً بر نارضایتی راوی تأکید نمی‌کند. هر بار که این کلمه تکرار می‌شود، امکان تشخیص آنچه در موقعیت «درست» یا «نادرست» است، هم‌زمان فعال و بی‌ثبات می‌شود. شب، شهر، فیلم و صداها در یک زنجیره قرار می‌گیرند؛ اما این زنجیره به علتی واحد یا روایتی منسجم درخصوص بدبودن اوضاع نمی‌رسد. «نادرستی» از صفتی موضعی به سازوکار سازمان‌دهنده جمله بدل می‌شود. …
