پس از مشروطه «کشت خشخاش» و «استعمال تریاک» جزو موضوع‌های مورد توجه نخبگان سیاسی – اجتماعی ایران بود و قانون‌گذاری در این حوزه به دلیل اهمیت صادراتی تریاک و توسعه کشت آن در حوزه کشاورزی، همواره با دردسرها و بحث‌های مفصلی همراه بود.