پشت پرده قیمت‌های میلیاردی حراج تهران چیست؟

به گزارش ایسنا، بیست‌وششمین دوره حراج تهران، ویژه آثار مدرن و معاصر ایران، جمعه ۲۴ مهرماه برگزار می‌شود. بالاترین برآوردهای این دوره به سه اثر تعلق دارد: ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیارد تومان برای اثری از مجموعه «هیچ» پرویز تناولی، ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیارد تومان برای اثری از منیر فرمانفرمائیان و ۵۵ تا ۶۰ میلیارد تومان برای «درون بیرون» کوروش شیشه‌گران؛ ارقامی که با گران‌ترین آثار فروخته‌شده در دوره‌های قبلی فاصله‌ای قابل‌توجه دارند.

علیرضا سمیع‌آذر، مدیر حراج تهران، پیش‌بینی می‌کند که اثر تناولی در مزایده این دوره به قیمتی حدود یک میلیون دلار فروخته شود. این برآوردها در شرایطی مطرح می‌شوند که نوسانات شدید نرخ ارز و کاهش ارزش ریال، یکی از عوامل احتمالی تأثیرگذار بر قیمت‌گذاری آثار هنری است. اما آیا دلار به‌تنهایی این فاصله قیمتی را توضیح می‌دهد یا ویژگی‌های خود آثار و سیاست قیمت‌گذاری حراج نیز در این میان سهم دارند؟

در پاسخ به این پرسش، سمیع‌آذر می‌گوید که تفاوت قیمت‌ها بیش از هر چیز به جایگاه هنرمندان در بازار هنر و اهمیت و شاخص‌بودن آثار عرضه‌شده در مقایسه با دیگر آثار آن‌ها مربوط است. به گفته او، افزایش عمومی قیمت‌ها در ماه‌های اخیر نیز در این برآوردها تأثیر داشته است.

اما مبنای دقیق تعیین این برآوردها چیست و چه نسبتی میان ارزش هنری آثار، شرایط بازار و نرخ ارز وجود دارد؟ ایسنا در گفت‌وگو با مدیر حراج تهران، این پرسش‌ها را بررسی کرده است. مشروح این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید:

***

_ برآورد قیمت برخی از آثار شاخص در این دوره از حراج تهران، از جمله آثار پرویز تناولی، منیر فرمانفرمائیان و کوروش شیشه‌گران، تفاوت چشمگیری با قیمت فروش آثار در دوره پیشین حراج تهران دارد. برای مثال، در حراج تیرماه ۱۴۰۵، تابلوی «افق رفیع» از سهراب سپهری به قیمت ۴۲ میلیارد و ۳۵۰ میلیون تومان فروخته شد؛ درحالی‌که برآورد قیمت گران‌ترین اثر این دوره به ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیارد تومان رسیده است. این تفاوت چشمگیر را چگونه توضیح می‌دهید؟ آیا این اختلاف ناشی از تفاوت ویژگی‌های آثار است یا نشان‌دهنده تغییر در سیاست قیمت‌گذاری حراج تهران؟ …