قهرمان واقعی این رقابتها بوکا جونیورز با رهبری لئاندرو پاردس بود. گل انزو والنسیا در دقیقه ۹۶، پیروزی یک بر صفر مقابل دفنسا خوستیسیا را رقم زد و قهرمانی را برای بوکا به ارمغان آورد.
در سوی دیگر، روزاریو سنترالِ آنخل دیماریا قرار داشت؛ تیمی که با پیروزی ۲ بر صفر مقابل استودیانتس دِ ریو کوارتو، کار خودش را انجام داده بود، اما برای قهرمانی به لغزش بوکا نیاز داشت. همین موضوع باعث شد بازیکنان و هواداران این تیم برای دقایقی به اشتباه جشن قهرمانی بگیرند؛ صحنهای عجیب و خندهدار که به یکی از لحظات ماندگار این رقابتها تبدیل شد.
همهچیز در نهایت به یک ارسال از لائوتارو بلانکو بستگی داشت. توپی که در نگاه اول مهار آن برای ماتیاس بورگونو، دروازهبان مطمئن دفنسا، کار دشواری به نظر نمیرسید؛ اما او در این صحنه اشتباه کرد و نتوانست توپ را مهار کند. توپ مقابل انزو والنسیا قرار گرفت و مهاجم بوکا با خونسردی آن را به گل تبدیل کرد؛ گلی که ارزشش چیزی کمتر از یک جام قهرمانی نبود.
به این ترتیب، در ورزشگاه بومبونرا، جایی که به دلیل ناکامی بوکا در رسیدن به گل، سکوت و نگرانی بر سکوها حاکم شده بود، ناگهان جشنی عظیم به راه افتاد. گلی که در واپسین ثانیهها به ثمر رسید، تمام فشار و اضطراب هواداران را به شادی و هیجان تبدیل کرد.
قهرمان نشدن برای بوکا میتوانست ضربهای سنگین باشد، اما این تیم سرانجام به پیروزی رسید و پس از نزدیک به سه سال و نیم دوباره قهرمانی را جشن گرفت.
این نخستین جام خوان رومن ریکلمه در جایگاه رئیس باشگاه است. نخستین قهرمانی لئاندرو پاردس، کاپیتان بزرگ تیم، پس از بازگشت به خانه نیز محسوب میشود. همچنین این اولین جام برای استعدادهای جوانی است که در ترکیب اصلی بوکا حضور دارند و امیدهای زیادی به آینده آنها بسته شده است؛ بازیکنانی مانند توماس آراندا، لئونل فلورس، جَگِر هررا و لائوتارو دیلولیو.
این … …

بازار

































































































































































