فیلم Normal تازه‌ترین همکاری باب اودنکرک و بن ویتلی است؛ اکشنی ۹۰ دقیقه‌ای که با ترکیبی از خشونت گرافیکی، طنز سیاه و شخصیت‌هایی عجیب‌وغریب، قصه یک مأمور موقت در شهری آرام را به هرج‌ومرجی تمام‌عیار تبدیل می‌کند.

رویداد سینمایی «نقد و تماشا» به همت «مجله میدان آزادی» با اکران بخش دوم «فیلم‌های ملی میهنی» در باغ کتاب تهران برگزار می‌شود.

رامبد جوان، مجری و کارگردان، از برگزاری رویداد جدید خود با عنوان «دوئت» خبر داد که بزرگترین جشنواره استعدادیابی کشور در حوزه‌های نمایشی محسوب میشود.

دور جدید رویداد «نقد و تماشا» از نیمۀ خردادماه به همت «مجله میدان آزادی» با اکران و نقد برترین فیلم‌های اقتباسی ایران و جهان چهارشنبه‌ها و به صورت هفتگی در پردیس سینمایی باغ کتاب تهران برگزار می‌شود.

فیلم «بچه مردم» به کارگردانی محمود کریمی و نویسندگی فائزه یارمحمدی و محمود کریمی، به تازگی اکران آنلاین شده و توجه بسیاری از علاقه‌مندان به سینما را جلب کرده است.

برنا - گروه فرهنگ و هنر: دور جدید رویداد «نقد و تماشا» از نیمه خرداد با اکران و نقد برترین فیلم‌های اقتباسی ایران و جهان چهارشنبه‌ها و به صورت هفتگی در پردیس...

 در روزگاری که در سریال‌های رنگارنگ تلویزیون به ندرت می‌توان یک بازی خوب و استاندارد دید یا استعدادی تازه کشف کرد، در حالی که سینمای ایران در قرق چهره‌های تکراری است و به سختی می‌شود سراغ هنر بازیگری را گرفت، در شرایطی که بعضی تهیه‌کنندگان (به ویژه در پلتفرم‌ها) با پولپاشی، نقد مثبت می‌خرند و در برنامه‌های …

با انتشار جزئیات تازه از «بتمن ۲»، بسیاری از طرفداران معتقدند فیلم جدید مت ریوز می‌تواند در برخی زمینه‌ها حتی از «شوالیه تاریکی» کریستوفر نولان نیز فراتر برود!

برنا - گروه فرهنگ وهنر: سینماتک موزه هنرهای معاصر تهران با همکاری مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، ۲ فیلم مستند را اکران و نقد و بررسی می‌کند.

به همت معاونت توسعه فناوری و مطالعات سازمان سینمایی و بنیاد سینمایی فارابی، سلسله نشست‌های نقد و بررسی دستاوردهای فنی در حوزه سینما برگزار می‌شود.

فیلم «آنتیک» به کارگردانی هادی نائیجی با اتکا به حضور زوج محبوب پیشین پژمان جمشیدی و بیژن بنفشه‌خواه، از همان روز نخست اکران (سوم اردیبهشت ۱۴۰۵) نظر مخاطب عام را به خود جلب کرد و حتی توانست فروش سینمای ایران را به ۱۷میلیارد تومان برساند؛ موفقیتی که در نگاه اول، نوید یک کمدی اجتماعی اثرگذار را می‌داد …

به همت معاونت توسعه فناوری و مطالعات سازمان سینمایی و بنیاد سینمایی فارابی، سلسله نشست‌های نقد و بررسی دستاوردهای فنی در حوزه سینما برگزار می‌شود.

صبح یک روز معمولی، هوشنگ کاووسی مقاله ابراهیم گلستان را درباره فیلم «قیصر» خواند. بعدازظهر همان روز به سینما رفت تا فیلم را ببیند. اما وقتی از سالن بیرون آمد، چیزی جز «تأسف برای وقت از دست رفته» با خود نداشت. نه برای فیلم، که برای گلستان. از همانجا بود که قلم به دست گرفت و نقدی نوشت تند و تازه به نظر …

«امیر هوشنگ کاووسی» کارگردان، نویسنده و منتقد سینما بود و به عنوان بنیان‌گذار نقد تحلیلی سینما در ایران شناخته می‌شود.

در ادامه سلسله‌نشست‌های فصل پنجم رویداد «نقدوتماشا» با محوریت فیلم‌هایی درباره زندگی نویسندگان و چهره‌های ادبی جهان با عنوان «سینمای زندگی»، فیلم «پروین» ساختۀ «محمدرضا ورزی» به نمایش درآمد و سپس در حضور علاقه‌مندان، با اجرای «مجید اسطیری» و نقد «محمد صابری» مورد بررسی قرار گرفت. محمدرضا شریفی‌نیا، …

برنا - گروه فرهنگ و هنر: برنامه «روایت جنگ در دل جنگ» عصر روز گذشته شنبه دوم خرداد در آستانه سالروز آزادسازی خرمشهر با نمایش و نشست نقد بررسی مستند «پل آزادی...

سه‌شنبه ۵ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۸؛ «آدم‌فروش» در سینما آنلاین یکی از پلتفرم‌ها اکران می‌شود.

نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «شکار حلزون» به نویسندگی و کارگردانی محسن جسور و تهیه‌کنندگی مصطفی سلطانی عصر سه‌شنبه ۲۹ اردیبهشت‌ماه با حضور سازندگان فیلم، مخاطبان و منتقد سینما احسان طهماسبی توسط گروه سینمایی هنر و تجربه در پردیس سینمایی چارسو برگزار شد.

کرمانشاه- رئیس انجمن سینمای جوان استان کرمانشاه از برگزاری چهاردهمین پاتوق فیلم کوتاه با اکران و نقد پنج اثر داخلی و خارجی در مجتمع فرهنگی هنری انتظار خبر داد.

فصل جدید رویداد سینمایی «نقد و تماشا»، همزمان با آغاز نمایشگاه مجازی کتاب تهران و به همت «مجله میدان آزادی»، با اکران فیلم‌هایی با موضوع زندگینامۀ چهره‌های برتر کتاب و ادبیات جهان، با عنوان «سینمای زندگی» در باغ کتاب تهران برگزار می‌شود.

جدیدترین قسمت از برنامه «هفت» به نقد و بررسی فیلم «آنتیک»، اختصاص دارد.

سینما در ابتدایی‌ترین شکل خود، با «تعجب» آغاز شد. وقتی برادران لومیر قطاری را نشان دادند که به سمت دوربین می‌آمد، مردم از ترس صندلی‌های خود را رها کردند. آن‌ها از ابعاد آن ماشین غول‌پیکر ترسیده بودند. دهه‌ها بعد، در سال ۱۹۵۴، ایشیرو هوندا با خلق «گودزیلا»، آن قطار را به یک موجود زنده تبدیل

در تاریخ سینما، کمتر شخصیتی به اندازه «روکو پاروندی» در فیلم «روکو و برادرانش» توانسته است مرزهای میان قدیس‌وارگی و خودویرانگری را چنین لرزان و مبهم ترسیم کند.

برنا- گروه فرهنگ و هنر: مراسم اختتامیه دومین شب نقد تهران با حضور جمعی از هنرمندان و مدیران سینمایی برگزار و اسامی ۲۵ نفر برگزیده اعلام شد.

سپس منوچهر محمدی، تهیه‌کننده سینما، در سخنرانی خود با نگاهی انتقادی به جایگاه نقد در ایران، گفت: «مرجعیت نقد در سینما و عرصه‌های فرهنگی کشور، به شدت کمرنگ شده است. نقد باید دو کارکرد اصلی داشته باشد. نخست، برای فیلم‌ساز راهگشا باشد تا بتواند نقاط ضعف و لکنت‌های خود را شناسایی کند و دوم، برای مردم به …

برنا - گروه فرهنگ و هنر: اختتامیه سومین دوره از جایزه نقد فیلم دوزیست ۹ اردیبهشت برگزار خواهد شد.

یک منتقد سینما در یادداشتی به نقد و بررسی کارنامه سینمایی حامد عنقا و سریال جدید او «بدنام» پرداخت.

جدیدترین قسمت از برنامه تلویزیونی هفت، اختصاص به نقد و بررسی فیلم «بهشت تبهکاران» و پرونده ویژه «ایران» دارد.

سینما به عنوان هنر هفتم شاید نسبت به سایر مدیوم‌های هنری از سطح پایین‌تری برخوردار باشد اما اگر به هنر از جنبه سرگرمی نگاه کنیم، قطعا سینما رتبه اول را برخوردار است. با بررسی آثار بزرگان تاریخ هنر درمی‌یابیم که ارتباط گرفتن مخاطب عام با آثار فاخر سینما (نه فیلم‌های بی‌ارزش و مبتذل) بسیار آسان‌تر

جنگ از هر زاویه‌ای دهشتناک است؛ اما «روبرتو بنینی» سال ۱۹۹۷ فیلمی می‌سازد که با زبان سینما به مخاطب نشان می‌دهد که چگونه حتی در تاریک‌ترین دوران، می‌توان بارقه‌ای از امید را پیدا کرد. او مطرح‌ترین…

مهرشاد مولائی منتقد سینما در یادداشتی به نقد و بررسی مجموعه «اهل ایران» پرداخته که این روزها از پلتفرم شیدا در حال پخش است.

در اولین قدم، باید این نکته را مدنظر قرار داد که «صبح اعدام»، یک اثر اقتباسی است و بر اساس گزارشی که روزنامه‌ی «کیهان»، از روند اجرای حکم اعدام طیب حاج رضایی و اسماعیل رضایی نوشته بود، ساخته شده است.

رجبی سکوت سلبریتی‌ها در شرایط حساس کشور را نقد کرد و حضور مردم شجاع را ضامن بقای انقلاب در برابر دشمنان دانست.

کمدی رمانتیک «Solo Mio» با بازی کوین جیمز، داستان مردی را روایت می‌کند که پس از جا زدن عروس در مراسم، در سفر تنهایی به رم بار دیگر فرصت عاشق شدن را پیدا می‌کند.

«کمک بفرستید» با وجود ایده‌ای جذاب درباره بقا و جابه‌جایی قدرت، زیر بار افراط در خشونت و عناصر تصنعی وحشت از انسجام می‌افتد، هرچند بازی ریچل مک‌آدامز نقطه قوت آن است.

فیلم «پوست برهنه» با تمرکز بر روایت‌های تراژیک و فضای روان‌شناختی، تجربه‌ای ترسناک و دلهره‌آور از جلسات گروه‌درمانی ارائه می‌دهد.

«در دریا» با وجود حضور ایمی آدامز و ظرفیت‌های بصری چشمگیر، از تبدیل شدن به اثری جسور و متفاوت بازمی‌ماند و در حد درامی پراکنده است.

انیمیشن «گوت» با روایت تلاش یک بز کوچک برای درخشش در لیگ حیوانات بزرگ، داستانی پرانرژی و الهام‌بخش درباره پشتکار و کار تیمی ارائه می‌دهد.

فیلمی کمدی-جنایی با نگاهی طعنه‌آمیز به ثروت و قدرت، که با شروعی درخشان پیش می‌رود اما در تعیین موضع اخلاقی خود دچار تردید می‌شود.

تقویم فرهنگ و هنر جهان در چنین روزی یادآور نام دو چهره مهم ادبیات و هنر قرن بیستم است؛ یکی فیلمساز و شاعر جسور ایتالیایی که سینما را به عرصه‌ای برای نقد اجتماعی تبدیل کرد و دیگری شاعری بزرگ از روسیه که صدای رنج و مقاومت انسان در دوران سرکوب بود.

«صدای هند رجب» فیلم مهمی در رساندن صدای مردم فلسطین به جهان است اما از نظر سینمایی یک تجربه نصفه‌ونیمه است که نتوانسته مضمون تاثیرگذارش را به خوبی سینمایی کند. 

«Shelter» یک فیلم هیجان‌انگیز جاسوسی کلیشه‌ای و کم‌جان است که حتی حضور جیسون استاتهام هم نمی‌تواند کمبود خلاقیت و ضعف اجرا را در آن پنهان کند.

«لحظه» تلاشی برای واکاوی مرز باریک میان موفقیت، خودفریبی و فرسودگی هنری در دل صنعت موسیقی معاصر است.

پانزدهمین دوره «محفل سینما انقلاب» پس از برگزاری نشست‌های نقد و بررسی آثار جشنواره، با آیین اختتامیه در فرهنگسرای اندیشه به کار خود پایان داد.

۲۴۰ اثر به سومین دوره جایزه نقد «دوزیست» رسید و اعضای هیئت انتخاب هم معرفی شدند.

«بلاف» تازه‌ترین فیلم پریانکا چوپرا جوناس، او را در قالب یک قهرمان اکشنِ خشن و بی‌پروا نشان می‌دهد؛ اثری پر از خون، خشونت و تعقیب‌وگریزهای نفس‌گیر که با وجود ضعف‌های روایی، از نظر بصری و اکشن تماشاگر را غافلگیر می‌کند.

«جایی برای فرود» را باید نه نقطه اوج، بلکه نقطه توقفی معنادار در کارنامه هال هارتلی دانست؛ مکثی که نشان می‌دهد جهان‌بینی او هنوز پابرجاست، حتی اگر دیگر نخواهد آن را با صدای بلند فریاد بزند.

رسالت سینما چه خلق هنر باشد و چه ساختن سرگرمی، برای رسیدن به این مهم، عاملی تعیین‌کننده نیاز است و آن چیزی نیست جز تکنیک کارگردانی. تکنیک، الفبای سینما است. همان‌طور که بدون دانستن الفبای هر زبانی نمی‌توان کلمات و از پس آن جملات را ساخت، کارگردانی هم که تکنیک بلد نباشد، نمی‌تواند روایت مناسبی

سری رمان‌های «ترانه یخ و آتش» پس از اقتباس موفق در عرصه سریال تلویزیونی حالا شانس خود را روی صحنه تئاتر محک می‌زند.

«هَمنِت» در ظاهر فیلمی است درباره‌ی سوگ، اما در عمق، بیش از آن‌که تجربه‌ای از فقدان باشد، تلاشی است برای بازنمایی فقدان؛ تفاوتی ظریف اما تعیین‌کننده که فیلم را از بدل‌شدن به اثری ماندگار بازمی‌دارد.

ده سال پیش بود که اخبار ساخت فیلمی براساس ماینکرفت بیرون آمد. آن موقع‌ها (سال ۲۰۱۴) نام شان لوی (کارگردان «ددپول و ولورین») به پروژه گره خورده بود. اسم راب

فیلم Anaconda جدید، نمونه متعفن این پدیده است. فیلمی که نه فیلم است، نه کمدی است، نه ترسناک است،

فیلم Anaconda ؛ تحلیل ورشکستگی هنری هالیوود، بررسی پوچ‌گرایی متأخر و تشریح جنایت فرهنگیِ پشتِ نقاب «طنز متا».

سعید آقاخانی بعد از ساخت پنج فصل از سریال روستایی «نون خ»، با «اسباب زحمت» به حال‌وهوای آثار قبلی‌اش برگشته و دست روی زندگی چند شخصیت در شهر تهران گذاشته است.

قسمت دهم سریال «مو به مو» را می‌توان یکی از منسجم‌ترین و پیش‌برنده‌ترین اپیزودهای این مجموعه در قیاس با چند قسمت اخیر دانست.

حتی اگر مخاطب هنوز رمان تازه‌منتشرشده فریدا مک‌فادن را نخوانده باشد، تردیدی باقی نمی‌ماند که فیلم «خدمتکار» (The Housemaid) ساخته پل فیگ، با فیلمنامه‌ای

جهان «Fallout»، نه فقط به‌عنوان یک بازی ویدیویی محبوب

«برِتا؛ داستان یک اسلحه» سریال جنایی ـ معمایی است که روایتش را نه برپایۀ قهرمان بلکه بر محوریت شی است؛ اسلحۀ کمری که با ناپدید شدنش زنجیره‌ای از خشونت، جنایت

سلام سینما/ قهرمان در نظام فکری «مارتی معظم»، نه قدیس است و نه شرور؛ کارگزارِ میلِ جمعی به برنده‌شدن است. او تا وقتی ارزش دارد که سودآور باشد. به همین دلیل، پیروزی هرگز پایان نیست؛ تعویقِ سقوط است. اختصاصی سلام سینما؛ امید پورمحسن: ضربه‌ی اول همیشه به توپ نمی‌خورد؛ به اعصاب می‌خورد. در جهانی که جاش

قهرمان در نظام فکری «مارتی معظم»، نه قدیس است و نه شرور؛ کارگزارِ میلِ جمعی به برنده‌شدن است. او تا وقتی ارزش دارد که سودآور باشد. به همین دلیل، پیروزی هرگز پایان نیست؛ تعویقِ سقوط است.

اقتباس تازه «بلندی‌های بادگیر» با وجود جلوه‌های بصری خیره‌کننده و بازیگران سرشناس، در بازآفرینی عمق و پیچیدگی رمان کلاسیک امیلی برونته ناکام می‌ماند.

اقتباس تازه «بلندی‌های بادگیر» با وجود جلوه‌های بصری خیره‌کننده و بازیگران سرشناس، در بازآفرینی عمق و پیچیدگی رمان کلاسیک امیلی برونته ناکام می‌ماند.

«زوتوپیا» یک آرمانشهر حیوانی است که همه در آن با حقوق برابر زندگی می‌کنند. جامعه‌ای که در آن عدالت به شکل راولزی برقرار است و همه با پذیرش رعایت اصول بنیادین به تفاوت‌های یک دیگر احترام می‌گذارند.

هومن سیدی در قسمت دهم به درستی داوود را از گروه خسرو جدا می‌کند و داستان وارد مرحله‌ی دیگری می‌شود.

در سریال «وحشی»، علاوه بر کاراکتر داود اشرف که با توجه به اتفاق‌هایی که از سر گذرانده، هم به لحاظ رفتاری و هم ظاهری تغییر کرده است، در قسمت‌های اخیر درباره کاراکتر رها هم با تغییراتی جدی مواجهیم. از ابتدای فصل دوم، نگار جواهریان به جای یک وکیل تاثیرگذار، به قامت زنی معتاد درآمده که هرچه می‌گذرد، ظاهرش …

بخش‌هایی از مستند آسانسور که داستان زندگی محمد صابری بازیگر نقش «سلیم» را روایت می‌کند، مورد توجه مخاطبان قرار گرفت.

  نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «من کاپیتان هستم» (۲۰۲۳) ساخته ماتئـو گارون با حضور آنتونیا شرکا (مترجم و منتقد سینما) برگزار شد. شرکا درباره این فیلم گفت: این اثر می‌تواند هم منتقدان سیاست مرزهای باز و هم حامیان پذیرش انسانی پناهجویان را مخاطب قرار دهد. این اثر، سفری را تصویر می‌کند که برای بسیاری …

انیمیشن‌ها در سه دهه اخیر بی‌هیاهو و با وقاری مثال‌زدنی، به نگهبانان اصیل و پرچم‌داران بی‌بدیل آبروی هنر هفتم بدل شده‌اند. آنها سنگرهایی خلاق و استوارند که در برابر فرسایش تدریجی معنا و شتاب ویرانگر فرمول در سینمای جریان اصلی ایستادند و اجازه ندادند شکوه سینما — این توانایی جادویی برای ساختن جهان‌هایی …

«مرسی» با ایده‌ای جذاب درباره قضاوت هوش مصنوعی و شمارش معکوس مرگ، فیلمی است که بیش از آن‌که تعلیق بسازد، محدودیت‌های فیلمنامه و اجرا را آشکار می‌کند.

«دعوت» کمدی‌ای هوشمند، بزرگسالانه و پرتنش درباره روابط زناشویی، آزادی و فروپاشی ظریف مرزهاست که با کارگردانی اولیویا وایلد جان تازه‌ای به کمدی‌های میان‌رده می‌دهد.

نکته اجتماعی و تربیتی دیگر درباره این‌فیلم که سال ۲۰۱۶ ساخته شده، مربوط به وقتی است که روتی در مدرسه ثبت‌نام می‌شود و برای این‌که به همکلاسی دیگرش ثابت کند، اُمل و عقب‌مانده نیست باید سیگار و گل بکشد. فیلمنامه «همه چیزی که داشتیم» نشان می‌دهد بزرگ‌شدن نوجوانان در شرایط بحران اقتصادی و وقتی پدر و مادر …

برنا - گروه فرهنگ و هنر:یکی از سورپرایزهای فصل جوایز ۲۰۲۶ است؛ فیلمی که با تکیه بر داستانی واقعی، نه فقط موسیقی را به قاب سینما آورده، بلکه تلاش آدم‌ها برای رسیدن به «دومین نفس» را با صدایی پرشور روایت می‌کند. نقش‌آفرینی کِیت هادسون در این اثر باعث شد بعد از بیش از دو دهه نامش در فهرست نامزدهای اسکار …

همشهری آنلاین/ این پنج فیلم گستره کم‌نظیر توانایی‌های رابرت دووال را از درام مافیایی و جنگی تا نقد رسانه و درام معنوی به‌خوبی نشان می‌دهد. رابرت دووال که روز دوشنبه در ۹۵ سالگی درگذشت، بازیگری در سینما را با فیلم پرآوازه «کشتن مرغ مقلد» در سال ۱۹۶۲ آغاز کرد. او در کارنامه بلند و پربارش شخصیت‌هایی خل

فصل دوم سریال وحشی عملاً هیچ پیوند ارگانیکی با فصل اول ندارد؛ تا جایی که اگر نام سریال چیز دیگری بود، شاید کمتر کسی متوجه می‌شد با ادامه‌ی همان داستان طرف است. روایت نه رشد می‌کند و نه تعمیق می‌یابد، بلکه در چرخه‌ای بی‌حاصل از رفت‌وآمد می‌چرخد.

این پنج فیلم گستره کم‌نظیر توانایی‌های رابرت دووال را از درام مافیایی و جنگی تا نقد رسانه و درام معنوی به‌خوبی نشان می‌دهد.

سریال شوالیه هفت پادشاهی، به‌عنوان جدیدترین اسپین آف Game of Thrones درحالی کار خودش را آغاز کرده که هیچ‌کس باورش نمی‌شد که این مجموعه بتواند با چنین استقبالی

فیلم (Rosebush Pruning) به کارگردانی کریم عینوز، با تصاویر چشم‌نواز و بازی‌های درخشان، جهانی اغواگر و بیمارگونه می‌سازد؛ اما در نهایت میان شوک‌آفرینی، طنز سیاه و نقد اجتماعی سرگردان می‌ماند و نمی‌داند می‌خواهد چه باشد.

Troll 2 محصول سال ۲۰۲۵، اثری از سینمای نروژ به کارگردانی رور اوثاگ است. این فیلم دنباله‌ای بر Troll اثر دیگر همین کارگردان می‌باشد و فیلمنامه آن توسط اوثاگ و اسپن اوکان نوشته شده است. بررسی این فیلم فرصت مناسبی است که چگونگی روایت یک داستان کلیشه‌ای در مدیوم سینما را به بوته نقد بگذاریم

فیلم علمی–تخیلی–ترسناک (Cold Storage) با بازی جو کری، جورجینا کمپبل و لیام نیسون، تلاش می‌کند حال‌وهوای آثار دهه ۹۰ را زنده کند؛ اثری که میان کمدی، وحشت و نوستالژی در نوسان است و داستانی درباره قارچی جهش‌یافته از فضا روایت می‌کند که تهدیدی برای بقای بشر می‌شود.

«ویکر» با ایده‌ای جسورانه و تمثیلی درباره ازدواج و سرکشی از قواعد اجتماعی، فیلمی است که بیش از آن‌که به عمق برسد، در ظاهر عجیب و شوک‌آورش باقی می‌ماند.

این روزها، بسیاری از آن‌هایی که رمان‌های جنایی می‌خوانند و به ادبیات جنایی علاقه‌مند هستند، با فریدا مک‌فادن نیز آشنا هستند؛ رمان‌نویسی که جنایی می‌نویسد و انصافاً خوب هم جنایی می‌نویسد، البته نه در حد و اندازه‌ی آگاتا کریستی، ولی یکی از مهم‌ترین جنایی‌نویسان امروز ادبیات دنیاست؛ به ویژه در نبود همان …

«خدمتکار» با تکیه بر بازی‌های قدرتمند و چرخشی دیرهنگام در روایت، از درامی پرابهام به فیلمی پرتنش بدل می‌شود که نقاط قوت و ضعف آن به‌روشنی در برابر مخاطب قرار می‌گیرد.

به مانند بسیاری از نمونه‌های مشابه مثل «نرگس»، «ستایش» و «طوبی» که با الهام از نام با محوریت زن معتقد، مستقل، مقاوم و توانمند ایرانی تصویر شده، «سوجان» نیز علیرغم یکسری کم و کاستی‌ها، اثری موفق در ادامه این راه محسوب می‌شود که توانسته ویژگیهای زن نمونه ایرانی را درست و منطقی به تصویر درآورد.

قسمت نهم «مو به مو» بیش از هر چیز یادآور این نکته است که بازی با انتظارات مخاطب، تیغی دولبه است: می‌تواند روایت را پیچیده و چندلایه کند، و هم می‌تواند انسجام آن را تهدید کند. «مو به مو» در این اپیزود، دقیقاً روی همین مرز باریک حرکت می‌کند. 

«ویکر» با ایده‌ای جسورانه و تمثیلی درباره ازدواج و سرکشی از قواعد اجتماعی، فیلمی است که بیش از آن‌که به عمق برسد، در ظاهر عجیب و شوک‌آورش باقی می‌ماند.

ساده بگویم، The Wrecking Crew تلاشی است برای احیای همان فیلم‌های رفاقتی-اکشن دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی، با تمام موتیف‌های آشنا: دو قهرمان متضاد، یک توطئه نه چندان

سینمای ایران در سال‌های اخیر، با نوعی اُفت وخیز کیفی و محتوایی روبه‌رو بوده است. از سویی، انباشتی از کمدی‌های موقعیت‌ساز مبتذل و از سوی دیگر، تکرار مکرر درام‌های خانوادگی تلخ و سیاه، مخاطب جدی سینما را خسته و نسبت به هر اثر تازه‌ای با احتیاط کرده است.

سریال مستند (Neighbors) به تهیه‌کنندگی جاش سفدی و کارگردانی هریسون فیشمن و دیلن ردفورد، در تلاش است تا تنش‌های عجیب میان همسایه‌های آمریکایی را بررسی کند؛ اما نتیجه بیشتر به تشدید همان بحران انزوا و خصومت می‌انجامد تا تحلیل آن.

اخیرا اکران  آنلاین فیلم سینمایی «دراکولا»  آغاز شده است. این فیلم داستان زندگی عاشقانه هیولایی را به تصویر می‌کشد که خون‌ریز نیست اما تنها چیزی که داشته از

برنا - گروه فرهنگ و هنر؛ فیلم The Fountain به کارگردانی Darren Aronofsky اثری فلسفی–درام است که با بازی Hugh Jackman و Rachel Weisz تلاش انسان برای غلبه بر مرگ را در سه خط زمانی متفاوت روایت می‌کند؛ فیلمی که عشق را در مرکز روایت می‌نشاند و نشان می‌دهد نپذیرفتن پایان، گاهی ویرانگرتر از خودِ مرگ است.

فیلم سینمایی «دراکولا» به طرز عجیبی با آنچه در گذشته دیده‌اید متفاوت است، اثری که نمی‌خواهد مخاطب را بترساند بلکه روایتی دردناک از سوگی عاشقانه را به تصویر می‌کشد

«The Rip» با بازی مت دیمون و بن افلک، تریلری جنایی و پرستاره است که با کیفیتی سینمایی، از بسیاری از آثار اختصاصی نتفلیکس فراتر می‌رود و یادآور بهترین همکاری‌های پیشین این دو بازیگر است.

سریال «واندر من» با فاصله گرفتن از کلیشه‌های ابرقهرمانی مارول، روایتی انسانی، طنزآلود و شخصیت‌محور از هالیوود و آدم‌های شکست‌خورده‌اش ارائه می‌دهد.

سلام سینما/ بزرگ‌ترین نقطه قوت هومن سیدی در فصل دوم وحشی این است که به زیبایی فرایند گام به گام تبدیل یک آدم زخم‌خورده به هیولا را به نمایش می‌گذارد. اختصاصی سلام سینما؛ الهام کوهی: بزرگ‌ترین نقطه قوت هومن سیدی در فصل دوم وحشی این است که به زیبایی فرایند گام به گام تبدیل یک آدم زخم‌خورده به هیولا را

«The Rip» با بازی مت دیمون و بن افلک، تریلری جنایی و پرستاره است که با کیفیتی سینمایی، از بسیاری از آثار اختصاصی نتفلیکس فراتر می‌رود و یادآور بهترین همکاری‌های پیشین این دو بازیگر است.

در این ۷ فیلم جدید طبیعت نه پس‌زمینه، بلکه نیرویی تعیین‌کننده و شخصیت‌محور است و انسان را در برابر عظمت خود به چالش می‌کشد.

بزرگ‌ترین نقطه قوت هومن سیدی در فصل دوم وحشی این است که به زیبایی فرایند گام به گام تبدیل یک آدم زخم‌خورده به هیولا را به نمایش می‌گذارد.

آشفتگی، پیچیدگی نیست. گنگی بیان و ناتوانی در صورتبندی روشن یک ایده، هیچ نسبتی با عمق ندارد. تاریخ سینما مملو از شاهکارهایی است که لایه‌های معنایی عظیم خود را در زیر ظاهری به‌غایت ساده و بی‌آلایش پنهان کرده‌اند. این سادگی نمایشی، خود محصول نهایت تسلط کارگردان بر ابزار بیانی سینماست؛ نوعی صیقل‌خوردگی …

تهران- ایرنا- منتقدان «قاب فجر» ایرنا در روز پایانی فجر چهل و چهارم با نگاهی به فیلم های فجر امسال، پرداخت به جنگ ۱۲ روزه را با تعجیل از سوی فیلمسازان تلقی کردند و موضوعاتی چون بحران های جنسیتی را هشداری نسبت به وقایع روز جامعه دانستند و به نقد و بررسی کلیت جشنواره پرداختند.

مندونسا در ادامه‌ی جهان‌بینی سینمایی‌اش، از «صداهای اطراف» تا «باکورائو»، بار دیگر نشان می‌دهد که سیاست برای او موضوع نیست، وضعیت است. فیلم حاضر است مخاطبش را سردرگم کند، فاصله بیندازد و حتی آزار بدهد، اما از این منطق عقب‌نشینی نمی‌کند که خشونت تاریخی را نمی‌توان با قصه‌ای تمیز و خطی روایت کرد.

در «رقص باد» رگه‌های سیال ذهن و رئالیسم جادویی بیشتر، نشانه می‌مانند؛ و این یعنی فیلم نه آن‌قدر واقع‌گراست که ملودرامش استخوان داشته باشد، نه آن‌قدر جادویی است که منطق رویا را کامل کند.