هانا رکان ۱۶ ساله و ساکن محله دولتآباد کرمانشاه، به دلیل تفکرات مردسالارانه و ساختارهای سنتی حاکم بر خانواده، به دست نزدیکترین فرد زندگیاش به قتل رسید. پیکر این نوجوان روز یکشنبه ۸ شهریورماه در آرامستان روستای نیلاوره در منطقه کوزران استان کرمانشاه به خاک سپرده شد تا اسم او نیز به فهرست طولانی قربانیان زنکشی در ایران اضافه شود. داستان هانا، روایتی ایزوله شده یا اتفاقی نادر نیست؛ بلکه نشانهای واضح از ریشهدار بودن خشونت ساختاری و سنتهای ناپایداری است که جان زنان را در امنترین مکان مفروض، یعنی خانه مقتول تهدید میکند.
آمارهای رسمی چه میگویند؟
آمار رسمی پلیس آگاهی و نهادهای جنایی ایران نشان میدهد که زنکشی همچنان در صدر فهرست قتلهای خانوادگی در کشور قرار دارد. بر اساس گزارشها و آمارهای ارائه شده از سوی معاونت مبارزه با جرائم جنایی پلیس آگاهی، حدود ۱۵ درصد از کل قتلهای رخ داده در کشور با انگیزههای موسوم به ناموسی به وقوع میپیوندند. این رقم تحلیلی ملموس و دقیق از میزان بالای آسیب پذیری زنان در بستر روابط خانوادگی ارائه میدهد و گواهی بر این واقعیت تلخ و انکارناپذیر است که خانه برای بسیاری از زنان، نه پناهگاهی امن و آرام، بلکه جغرافیای اصلی وقوع مرگبارترین و شدیدترین خشونتهاست.
دادههای رسمی پلیس آگاهی تاکید میکند که در غالب قتلهای خانوادگی، انگیزه اصلی مرتکبان به مسائلی نظیر اختلافات حاد زناشویی، تعصبات ناموسی، رفتارهای کنترلگرانه و سوظنهای شدید مربوط میشود؛ عواملی که در نهایت به سلب حیات قربانی منتج میشوند و ابعاد عمیقی از آسیبهای اجتماعی موجود را آشکار میسازند. این آمار رسمی نقطه عطفی در مواجهه با جرمی است که سالها پشت درهای بسته خانهها پنهان مانده بود.
روایت آمارها از تناوب وقوع فاجعه …
