بازار یادگاری‌های ورزشی در ایران؛ میراثی ارزشمند با اقتصادی که هنوز شکل‌ نگرفته است

به گزارش تجارت نیوز، بازار یادگاری‌های ورزشی در جهان به حوزه‌ای اقتصادی تبدیل شده است که در آن، اشیای مرتبط با ورزشکاران و رویدادهای تاریخی بر اساس عواملی مانند اصالت، کمیابی، اهمیت تاریخی و میزان تقاضا ارزش‌گذاری می‌شوند. در ایران نیز بسیاری از این دارایی‌ها وجود دارند، اما میان ارزش تاریخی آنها و شکل‌گیری یک بازار تجاری سازمان‌یافته فاصله قابل توجهی دیده می‌شود.

در حال حاضر، داده‌های عمومی و قابل اتکای کافی برای محاسبه حجم معاملات، تعداد فعالان حرفه‌ای و ارزش سالانه بازار یادگاری‌های ورزشی ایران در دسترس نیست. بنابراین، نمی‌توان اندازه این بازار را با ارقام جهانی مقایسه کرد یا درباره میزان تقاضای داخلی آن برآوردی قطعی ارائه داد. با این حال، شواهد موجود نشان می‌دهد که زیرساخت اولیه فرهنگی و بخشی از ظرفیت عرضه برای توسعه این حوزه وجود دارد. از موزه ورزش تا ظرفیت اقتصادی یادگاری‌ها

افتتاح موزه ملی ورزش، المپیک و پارالمپیک در سال‌های اخیر یکی از اقدامات مهم در زمینه گردآوری و نگهداری میراث ورزشی کشور بوده است. در جریان شکل‌گیری این مجموعه، ورزشکاران و پیشکسوتان، مدال‌ها، جام‌ها و یادگارهای خود را به موزه اهدا کردند. این اقدام نشان داد بخشی از آثار ارزشمند ورزش ایران در اختیار قهرمانان، خانواده‌ها و مجموعه‌داران قرار دارد و امکان گردآوری و معرفی آنها فراهم است.

نمونه دیگر، وصیت‌نامه غلامرضا تختی است که خانواده او آن را در اختیار موزه ملی ورزش قرار دادند. این سند پس از مرمت و اقدامات حفاظتی موزه ملی ایران، برای نگهداری و نمایش به موزه ورزش تحویل داده شد. این رویداد اهمیت همکاری خانواده ورزشکاران، نهادهای فرهنگی و مراکز تخصصی را در حفاظت از یادگارهای تاریخی نشان می‌دهد.

البته آثار موزه‌ای و کالاهای قابل معامله، یکسان نیستند؛ و مدالی که به یک موزه عمومی اهدا شده و به‌عنوان میراث ملی نگهداری می‌شود، با پیراهنی که مالک خصوصی آن قصد فروشش را دارد، از نظر حقوقی و اقتصادی تفاوت دارد. بنابراین توسعه بازار باید با احترام به مالکیت خصوصی، ضوابط میراث فرهنگی و حقوق صاحبان آثار انجام شود. چرا هنوز بازار قدرتمندی شکل نگرفته است؟ …