در حمله اول مارس (۱۰ اسفند ۱۴۰۴) به بندر شعیبه کویت، ۶ سرباز آمریکایی کشته و دهها نفر زخمی شدند. آسوشیتدپرس برای تهیه این گزارش با ۱۳ سرباز، عمدتا افسرانی که در محل خدمت میکردند یا در جلسات سطح بالای نظامی حضور داشتند، گفتوگو کرده است. این افراد درباره تصمیمهای فرماندهی پیش از حمله، ضعفهای دفاعی محل و مشکلاتی که برخی مجروحان پس از انتقال به مراکز درمانی با آن مواجه شدند، توضیح دادهاند. پهپادی که از سقف وارد شد
صبح اول مارس، رابرت مارزان، افسر ارشد عملیات، در مرکز عملیات بندر شعیبه مشغول هماهنگی امور مربوط به انتقال تجهیزات ارتش آمریکا بود. ناگهان یک پهپاد از سقف ساختمان وارد شد و منفجر شد. شدت انفجار سربازان را به هوا پرتاب کرد و قطعات ورق فلزی و خردههای شیشه به بدن آنها اصابت کرد.
یکی از سربازان بعدها سقف فلزی ساختمان را به باز شدن درِ یک قوطی کنسرو تشبیه کرد. مارزان، که ۳۶ سال سابقه خدمت نظامی داشت، در این حمله کشته شد. در مجموع ۶ سرباز آمریکایی جان باختند و دهها نفر دیگر زخمی شدند.
اما نکته قابل توجه در روایت آسوشیتدپرس این است که این حمله برای نیروهای حاضر در محل کاملا غیرمنتظره نبود. چند دقیقه پس از اعلام «همهچیز امن است»
کودی خورک، مسئول ایمنی یگان، پیش از حمله درباره حضور نیروها در این محل نگرانی داشت. او و استیون رمسباتوم، یکی دیگر از نظامیان حاضر در بندر، درباره این موضوع تردید داشتند که رادار مورد استفاده بتواند پهپادهای کمارتفاع را بهموقع شناسایی کند.
با این حال، نیروها از پناهگاهها خارج شدند تا فعالیت مرکز عملیات ادامه پیدا کند. به گفته نظامیانی که با آسوشیتدپرس گفتوگو کردهاند، تقریبا ۲۰ دقیقه پس از آخرین اعلام وضعیت «همهچیز امن است»، پهپاد ایرانی به ساختمان اصابت کرد. …


دانلود از کافه بازار



















































































