در روزهای مختلف، علاوه بر حیوانات اهلی، مواردی از عرضه حیوانات حیاتوحش نیز در این محدوده مشاهده شده است؛ حیواناتی مانند میمون، طاووس، سنجاب، لاکپشت، هدهد، عقاب، جوجه تیغی، خرگوش، جغد و... که بهصورت تکی در برخی مغازهها و یا توسط دستفروشان به فروش میرسند.
اما مسئله فقط این نیست که چه حیوانی در این مغازهها عرضه میشود؛ پرسش مهمتر این است که حیوانات موجود در این واحدها چگونه و در چه شرایطی نگهداری میشوند.
وقتی قفس، کوچکتر از تعداد حیوانات است
یکی از نگرانکنندهترین تصاویر در این محدوده، نحوه نگهداری برخی حیوانات اهلی است. در مواردی، تعداد زیادی کبوتر یا مرغ و خروس در قفسهایی کوچک کنار یکدیگر نگهداری میشوند؛ شرایطی که امکان حرکت طبیعی حیوانات را محدود میکند.
این وضعیت در فصل گرما نگرانی بیشتری ایجاد میکند. در حالی که گرمای هوا نیاز موجودات زنده به آب را افزایش میدهد، در برخی موارد ظرف آب و غذا در مقابل حیوانات دیده نمیشود و تعدادی از آنها با دهان باز و در شرایطی که نشانه تشنگی و گرسنگی به نظر میرسد، در قفس نگهداری میشوند.
برای رهگذری که از کنار این مغازهها عبور میکند، دیدن چنین صحنههایی ساده نیست؛ چراکه موضوع دیگر صرفاً خرید و فروش یک کالا نیست، بلکه با موجودات زندهای مواجهیم که برای تأمین ابتداییترین نیازهایشان به انسان وابستهاند.
صحنههایی که برای هر رهگذری، بهویژه در چنین محدودهای، میتواند آزاردهنده باشد و این سؤال را به وجود آورد که متولی نظارت بر شرایط نگهداری این حیوانات کیست و چرا با وجود سابقه برخوردهای نظارتی، این وضعیت همچنان ادامه دارد؟
یک مسئله، چند متولی؛ اما مسئولیت کجاست؟ …
