زنگ خطر بی پناهی - مردم سالاری آنلاین

گروه اجتماعی – سعید تهرانی: سالمندآزاری همیشه با کبودی روی بدن یا آثار ضرب‌وشتم آشکار نمی‌شود. گاهی در بی‌توجهی به داروهای سالمند، نادیده گرفتن نیازهای درمانی او، تحقیر و سرزنش‌های روزمره، محدود کردن ارتباطات اجتماعی یا سوءاستفاده از دارایی‌اش پنهان می‌شود. رفتارهایی که ممکن است در محیط خانه و در روابطی رخ دهند که سالمند بیش از هر جای دیگری انتظار اعتماد و حمایت دارد.

سالمندآزاری از جمله آسیب‌های اجتماعی است که شناسایی آن، به‌ویژه هنگامی که در محیط خصوصی خانواده رخ می‌دهد، دشوار است. وابستگی به اطرافیان، ترس از تنهایی و نگرانی از رها شدن می‌تواند باعث شود برخی سالمندان درباره رفتارهای آسیب‌زا سکوت کنند. در نتیجه، مواردی از آزار یا غفلت ممکن است بدون ثبت و پیگیری، در زندگی روزمره آنان ادامه پیدا کند.رئیس اداره سلامت سالمندان وزارت بهداشت با اشاره به تعریف سازمان جهانی بهداشت از سالمندآزاری می‌گوید: این پدیده هرگونه اقدام یا ترک اقدام، به‌صورت منفرد یا تکرارشونده، در رابطه‌ای است که در آن انتظار اعتماد وجود دارد و به آسیب یا ناراحتی سالمند منجر می‌شود.سیده صالحه مرتضوی توضیح می‌دهد: سالمندآزاری می‌تواند به شکل جسمی، روانی، مالی، غفلت، رهاشدگی یا نقض شأن و کرامت سالمند بروز کند. بنابراین، نادیده گرفتن نیازهای اساسی و درمانی، سوءاستفاده از منابع مالی، تحقیر، کنترل و محدود کردن ارتباطات اجتماعی یا انجام ندادن مراقبت‌های ضروری نیز می‌تواند در چارچوب آزار یا غفلت قرار گیرد.این تعریف نشان می‌دهد که همه مصادیق سالمندآزاری به‌آسانی قابل تشخیص نیستند. گاهی اطرافیان محدود کردن ارتباطات یا تصمیم‌گیری‌های سالمند را با هدف مراقبت از او توجیه می‌کنند، در حالی که چنین رفتارهایی، بسته به شرایط و پیامدهایشان، ممکن است استقلال و حقوق او را زیر سؤال ببرد.گاهی کمبود آگاهی، مشکلات اقتصادی یا فرسودگی مراقب باعث می‌شود سالمند از مراقبت ضروری محروم بماند. با این حال، نبود قصد آزار، پیامدهای چنین رفتاری را از بین نمی‌برد و ضرورت حمایت از سالمند را کاهش نمی‌دهد.

*آسیب‌پذیری بیشتر در نبود حمایت …