او با اشاره به توافق قاهره در مارس ۲۰۲۵ که پس از تجاوز نظامی آمریکا به تاسیسات اتمی اصلی ایران در ژوئن همان سال در اصفهان، فردو و نطنز شکل جدیدی از همکاری را میان ایران و آژانس تعریف میکرد و امکان بازرسی آژانس از تاسیسات بمباران نشده را فراهم کرد، مدعی شد که این توافق دقیقا هدف رسیدگی به مسئله نگرانی ایران درباره بازرسی از تاسیسات بمبارانشده را دنبال میکرد. گروسی ابراز امیدواری کرد همکاری با ایران در این رابطه برقرار شود که طبق ادعای او، در حال حاضر، وجود ندارد.
او تصمیم ایران درباره پیمان انپیتی را یک «تصمیم ملی و حاکمیتی» توصیف کرده و گفت که با توجه به ماهیت جهانی این توافق، خروج از آن «عاقلانه» نیست.
گروسی در پاسخ به این که چه نظری درباره موضع ایران مبنی بر این دارد که او در مدیریت خود استانداردهای دوگانهای را در قبال ایران و رژیم صهیونیستی به کار میگیرد که طبق گزارشها، دارنده بزرگترین زرادخانه اتمی خاورمیانه است، با فرافکنی از مسئولیتهای خود مدعش شد: برخی دولتها عضو انپیتی هستند و برخی نیستند، اسرائیل عضو نیست. اگر اسرائیل عضو بود و من با ایران و اسرائیل رفتار متفاوتی داشتم، این استاندارد دوگانه میبود. من مایلم اسرائیل و تمامی کشورها در جهان به انپیتی بپیوندند. به نظرم ایده استانداردهای دوگانه گمراهکننده یا مبتنی بر عدم آگاهی از تعهدات یک پیمان یا اختیار قانونی من است. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































