سیدمسعود رضوی| در شرایط سختی که کشور و مردم ما به سر میبرند، باید پرسشهای مهمی را در مورد مسائل داخلی پرسید و برخی نگرانیها را مطرح کرد.
خواجه حافظ شیرازی در بیتی نغز از وضع خود و روزگار میگوید:
نمیکنم گلهای، لیک ابرِ رحمت دوست
به کشتزارِ جگر تشنگان نداد نَمی
اما ما نمیتوانیم شکایت و نقد و گِله نکنیم، زیرا وضعیت خاص و شرایط تاریخی چنین اجازهای نمیدهد. در شرایط سختی که کشور و مردم ما به سر میبرند، باید پرسشهای مهمی را در مورد مسائل داخلی پرسید و برخی نگرانیها را مطرح کرد. مسائل نگرانکننده، تنها تذکرات و هشدارهای دوستانه یا اندرزهای اخلاقی نیست، بلکه تشریح شرایطی است که شاید موجب شکاف و گسست در لحظات بحرانی و جنگی شود. پس به صراحت درباره چند موضوع سخن میگویم تا راه حل، یا بهتر بگویم؛ درمانی برای این دردها و زخمها پیدا کنیم.
در شرایطی که کشور درگیر جنگ و محاصره اقتصادی ظالمانه و نفسگیر بینالمللی است، همه باید بکوشیم راهی برای حل این مشکل و معادله، چه در جنگ و چه در سیاست بیابیم. راهی که کشور و ملت را سربلند کند و موجب امن و آسایش و صلح و بهبود اوضاع و احوال وطن و منطقه باشد.
اولین دغدغه درباره گرایش آشکار به خشونت در برخی اخبار و رویدادهای اخیر است که موجب نگرانی و حتی حیرت دلسوزان و اهل معنا شده است و میشود. کسانی نادان یا جزماندیش، از فرصت تنگنای سخت کشور سوء استفاده کرده، از سرِ نادانی و ناتوانی فکری یا تحریک رندان و آتش افروزان برخی چهرههای مخالف را مورد تهدید قرار میدهند. تا این زمان، خوشبختانه خونی بر زمین ریخته نشده است، اما اگر این اتفاق بیفتد و تسویه حساب سیاسی به یک روش عادی تبدیل شود، بیقانونی حاکم خواهد شد و این بلای بزرگ، نه تنها به فضای سیاسی کشور و حیثیت حکومت و دولت در ایران لطمه وارد خواهد کرد، بلکه بهترین و بزرگترین هدیه را به آمریکا و اسرائیل و دشمنان ایران خواهد داد.
عادیسازی خشونت، از پرتاب سنگ و دادن شعارهای زشت و ناسزا و توهین و تهمت آغاز میشود و در نهایت به رفتارها و کینههای غیرقابل مهار خواهد رسید.
دستگاههای اطلاعاتی، انتظامی و بالاتر از همه دستگاه قضایی کشور باید به سرعت … …


دانلود از کافه بازار
































































































































































