این آثار که در ابعاد بزرگ ساخته شده‌اند، حدود ساعت پنج صبح از محل نگهداری خود خارج شده‌اند. طبق صحبت‌های حسین محسنی، مدیر گالری آرتیبیشن و باشگاه، ارزش اعلام‌شده این مجموعه بیش از ۵۰ هزار دلار برآورد شده است، همچنین تصاویر و مشخصات آثار برای شناسایی و جلوگیری از خریدوفروش آنها منتشر شده‌اند. ماجرا فقط سرقت چند مجسمه نیست؛ مسئله این است که چرا آثار هنری در کشوری که ادعای حمایت از فرهنگ و هنر دارد، تا این اندازه در برابر سرقت آسیب‌پذیرند؟ آیا برای حفاظت از سرمایه‌های هنری سازوکار مشخصی وجود دارد یا امنیت آثار به امکانات محدود هر گالری و میزان حساسیت مدیران آن وابسته است؟
سال ۱۳۸۹ پرونده‌ای که هنوز خاک می‌خورد
برای درک ابعاد ماجرا باید کمی به عقب برگشت؛ به سال ۱۳۸۹، زمانی که تهران با موجی عجیب از ناپدید شدن مجسمه‌های شهری روبه‌رو شد. سردیس شهریار، مجسمه ستارخان، باقرخان، دکتر شریعتی، ابن‌سینا، صنیع خاتم و چند اثر دیگر در فاصله‌ای کوتاه از جایگاه خود ناپدید شدند. گزارش‌های آن زمان از سرقت دست‌کم 12 تا 14 مجسمه در سطح پایتخت حکایت داشتند؛ آثاری که برخی از آنها صدها کیلوگرم وزن داشتند و جابه‌جایی‌شان بدون تجهیزات و برنامه‌ریزی قبلی به‌سادگی امکان‌پذیر نبود.
…
دانلود از کافه بازار
