بررسی ماهیت ارقام اعطایی نشان می‌دهد سهم عمده تسهیلات موسوم به حمایت از تولید، حاصل گردش واقعی پول و تزریق نقدینگی جدید نیست. بانک‌ها بخش چشمگیری از تعهدات معوق مشتریان را ذیل سرفصل تأمین سرمایه در گردش یا استمهال بدهی‌های گذشته بازتعریف می‌کنند تا از ثبت رسمی مطالبات غیرجاری و افت کیفیت ترازنامه خود جلوگیری نمایند. این فرآیند ثبت دفتری اگرچه از حیث شاخص‌های آماری به نام حمایت از بخش صنعت و کشاورزی منعکس می‌شود، اما عملاً هیچ‌گونه توان مالی تازه‌ای برای خرید مواد اولیه یا توسعه خطوط تولید در اختیار بنگاه قرار نمی‌دهد.
علیرضا صادقی، کارشناس بانکی، در گفت‌وگو با خبرنگار مهر اظهار می کند که بخش مهمی از حجم خیره‌کننده تسهیلات، در اصل بازی با ارقام حسابداری برای پوشش مطالبات مشکوک‌الوصول است و نه تزریق پول پرقدرت به پیکره تولید.
وی تأکید کرد وقتی وامی سررسید می‌شود و تولیدکننده توان تسویه اصل و سود را ندارد، بانک همان بدهی را با اعمال جریمه و سود مرکب تجدید می‌کند و در سرفصل تسهیلات جدید می‌نشاند، بی‌آنکه حتی یک ریال منابع تازه از گاوصندوق بانک‌ها به چرخه واقعی بازار وارد شود.
تله استمهال و انجماد منابع
وابستگی تاریخی شبکه بانکی به درآمد بهره‌ای ناشی از تمدید تسهیلات، به شکل‌گیری پدیده زیان انباشته پنهان دامن زده است. هنگامی که یک واحد صنعتی آسیب‌دیده با چالش‌های بنیادین روبه‌رو است، اعطای وام صرفاً برای تسویه وام قبلی، بدهی واحد اقتصادی را تصاعدی می‌کند و بار مالی تحمیل‌شده بر دوش آن را سنگین‌تر می‌سازد. …
دانلود از کافه بازار
