وقتی کنستانتین ولاسنکو در حفرهای زیر دیگ بخار مدرسهای بمبارانشده پناه گرفته بود، به این نتیجه رسید که برای زنده ماندن چارهای جز قطع پای باقیماندهاش ندارد.
این سرباز پیادهنظام اوکراینی در ماه فوریه، در حمله یک پهپاد روسی، پای چپش را از دست داده بود. پای راستش هم در همان حمله شکسته و بهشدت آسیب دیده بود؛ بهطوری که حتی خزیدن روی زمین برایش دشوار شده بود. حدود سه ماه بعد، وقتی دیگر راهی برای نجات پایش باقی نمانده بود، چاقویی برداشت و آن را قطع کرد. سپس با بستن شریانبند کوشید خونریزی را مهار کند.
و به این ترتیب، زنده ماند.
چهارم اکتبر، پس از ۴۹۱ روز حضور در خط مقدم و نزدیک به هشت ماه پناه گرفتن در خرابههای مدرسه، سرانجام عملیات نجات ولاسنکو انجام شد. پهپادی بزرگ با شش ملخ او را با استفاده از مهار ایمنی از زمین بلند کرد و به نقطهای امن در پشت خطوط مقدم، در فاصله حدود ۱۵ کیلومتری، رساند.
به گفته فرماندهان اوکراینی، این نخستین عملیات شناختهشدهای بود که در آن یک سرباز با استفاده از پهپاد از میدان نبرد خارج و به منطقهای امن منتقل شد. این عملیات در جنگی انجام شد که استفاده گسترده از پهپادها، میدان نبرد را مرگبارتر کرده و شیوه جنگیدن را بهطور چشمگیری تغییر داده است.
ولاسنکو یکی از طولانیترین دورههای حضور یک سرباز اوکراینی در خط مقدم را پشت سر گذاشت. منطقهای که او در آن مستقر بود، به دلیل حضور گسترده پهپادهایی که آسمان را زیر نظر دارند و هر حرکت را به خطری مرگبار تبدیل میکنند، «منطقه مرگ» نامیده میشود؛ جایی که عملاً هیچ نقطه امنی ندارد. …


دانلود از کافه بازار





























































