هزینه مهار آلودگی

 البته این نسبت، مقایسه یک ردیف مشخص بودجه‌ای با خسارت اقتصادی آلودگی هواست و به معنای محاسبه کل اعتبارات پراکنده دستگاه‌های دولتی و شهرداری‌ها برای مقابله با آلودگی نیست. با این حال، فاصله میان مقیاس خسارت و اعتبار پیش‌بینی‌شده را به‌روشنی نشان می‌دهد.  این گزارش درباره وارونگی دما نیست؛ درباره جایی است که تصمیم می‌گیرد برای کاهش آلودگی هوا چقدر هزینه شود، کدام پروژه‌ها در اولویت قرار بگیرند و هزینه ادامه وضعیت موجود بر دوش چه کسانی باقی بماند: سازمان برنامه و بودجه.  برآوردهای مختلف از خسارت اقتصادی آلودگی هوا، اگرچه از نظر روش محاسبه و سال مبنا یکسان نیستند، در یک نتیجه مشترک‌ هستند: هزینه آلودگی هوا بسیار فراتر از اعتبارات مشخصی است که برای مهار آن در نظر گرفته می‌شود.

 وزارت بهداشت، خسارت اقتصادی مرگ‌های منتسب به آلودگی هوا در سال۱۴۰۲ را حدود ۱۲‌میلیارد دلار، معادل ۶۰۰هزار‌میلیارد تومان، برآورد کرده است. همچنین مطالعه مرکز تحقیقات کیفیت هوا و تغییر اقلیم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی برای سال۱۴۰۳، بیش از ۳۵هزار مرگ منتسب به آلودگی هوا و خسارت اقتصادی حدود ۱۴‌میلیارد دلاری را گزارش کرده است. برخی برآوردهای بین‌المللی نیز رقم خسارت اقتصادی آلودگی هوا در ایران را تا حدود ۲۳‌میلیارد دلار، معادل نزدیک به ۵درصد تولید ناخالص داخلی، تخمین زده‌اند. این ارقام به دلیل تفاوت روش‌ها و سال‌های مبنا قابل جایگزینی با یکدیگر نیستند؛ اما همگی از ابعاد بزرگ مساله حکایت دارند. مشکل اینجاست که این هزینه در یک حساب مشخص ثبت نمی‌شود. هزینه درمان بیماری‌های قلبی‌عروقی و تنفسی در حساب وزارت بهداشت و سازمان‌های بیمه‌گر قرار می‌گیرد. هزینه استفاده از سوخت‌های آلاینده در نیروگاه‌ها و صنایع، در ساختار مالی بخش انرژی توزیع می‌شود.  …