بزرگترین چالش دموکراسی

خاستگاه نظری مدرنیزاسیون

برای فهم جایگاه کتاب «پوپولیسم و فاشیسم؛ چهره‌های نوین اقتدار» نخست باید مروری هرچند مختصر بر کارنامه نویسنده کتاب داشت. کارلوس دِ لا توره که سال‌ها در مباحث مرتبط با پوپولیسم پژوهش کرده را نمی‌توان صرفاً یک نظریه‌پرداز انتزاعی محبوس در اتاق‌های آکادمیک غرب دانست؛ او از بستر زیسته و پژوهشی آمریکای لاتین برآمده است، منطقه‌ای که خاستگاه و آزمایشگاه اصلی موج‌های گوناگون پوپولیسم کلاسیک، چپ‌گرای رادیکال و راست‌گرای نوین در سده‌های بیستم و بیست‌ویکم به شمار می‌رود.

تألیفات پیشین  او نظیر «وسوسه پوپولیستی در آمریکای/ Populist Seduction in Latin America» پیرامون ماهیت پوپولیسم جهانی و سرپرستی دانشنامه‌های تخصصی این حوزه، او را در جایگاهی قرار داده که بتواند با فاصله از پیشداوری‌های رسانه‌ای، دو مفهوم پرتکرار و اغلب بدفهمیده‌ شده سده اخیر را به تیغ نقد بسپارد. دِ لا توره طی سال‌ها تدریس و تحقیق، برای بازتعریف مرزهای مفهومی پوپولیسم و رهایی از رویکردهای تک‌خطی یا قضاوت‌های سطحی رسانه‌ای کوشیده است. نویسنده در چکیده کتاب از انتخاب دونالد ترامپ و ژائیر بولسونارو (سیاستمدار برزیلی) و همچنین تقویت جریان راست افراطی در سطح جهانی، به عنوان یکی از مهم‌ترین دلایل توجه دوباره به مباحث مرتبط با شباهت‌ها و تفاوت‌های میان پوپولیسم و فاشیسم یاد می‌کند؛ اینکه هرکدام به شیوه‌ای متفاوت از انتخابات یا لغو دموکراسی برای ایجاد مشروعیت بهره می‌برند. …