تهران و کابوس تکراری آب‌گرفتگی

سمیه افشین‌فر، گروه اجتماعی: باران پاییزی تهران در یکی دو روز گذشته خیابان‌ها و بزرگراه‌های پایتخت را قفل کرد. یکی نوشت «تهران ونیز شد» و یکی پیشنهاد داد «به جای تاکسی که در روز بارانی در خیابان پیدا نمی‌شود، قایق در زمره وسایل حمل‌و‌نقل عمومی تهران قرار بگیرد.» با این اوصاف بار دیگر صحنه‌های تکراری آب‌گرفتگی، اختلال در تردد و سردرگمی شهروندان در فضای مجازی وایرال شد و بارشی که می‌توانست فرصتی برای نفس کشیدن شهری تشنه باشد، در برخی نقاط پایتخت به معضلی برای تردد روزانه مردم تبدیل شد.

تصاویری که از آب‌گرفتگی برخی معابر و بزرگراه‌های تهران منتشر شد، نشان می‌داد که در بخش‌هایی از پایتخت، شبکه هدایت آب نتوانسته است متناسب با حجم بارندگی عمل کند. این در حالی است که بارندگی و احتمال بروز آب‌گرفتگی، پدیده‌ای غیرمنتظره برای تهران نیست. پایتخت سال‌هاست با مسأله سیلاب‌های شهری و آب‌گرفتگی معابر مواجه است و تقریباً در هر فصل بارندگی، برخی نقاط شهر به کانون‌های تکراری تجمع آب تبدیل می‌شوند.

روزهای بارانی تهران بار دیگر این پرسش را پیش روی مدیریت شهری قرار داد که چرا تهران، با وجود سال‌ها تجربه سیلاب و آب‌گرفتگی، هنوز برای مواجهه با باران آمادگی کافی ندارد؟ آماده‌باش به جای پیشگیری یکی از نکات قابل تأمل در واکنش مدیریت شهری به بارندگی‌های اخیر، تأکید بر آماده‌باش نیروهای خدمات شهری و لایروبی کانال‌ها و انهار پیش از آغاز بارندگی بود.

مدیرکل خدمات شهری شهرداری تهران چند روز قبل اعلام کرده بود که پیش از بارندگی‌ها، لایروبی انهار روباز و روبسته، قنوات و کانال‌های هدایت آب‌های سطحی انجام شده و نیروهای خدمات شهری و ۱۳۷ و ایستگاه‌های آتش‌نشانی در آماده‌باش قرار داشته‌اند. با این حال، او به تکمیل نشدن طرح بهسازی انهار در برخی مناطق نیز اشاره کرده بود، موضوعی که می‌تواند در هدایت آب‌های سطحی مشکل ایجاد کند. اما اگر اقدامات پیشگیرانه انجام شده بود، چرا همچنان شاهد تجمع آب در برخی معابر بودیم؟ …