داداندیش، رئیس مرکز امور زنان و خانواده وزارت کشور: سهم زنان از مدیریت‌های ارشد تنها ۳ درصد است/ تغییر قانون مهریه فعلا مسکوت شده است/ در حال اجرای طرحی برای توانمندسازی و تضمین اشتغال زنان مناطق کم‌برخوردار هستیم

پایگاه‌خبری جماران؛ حضور زنان در ساختار قدرت را نمی‌توان صرفاً با شمار وزیران، معاونان یا مدیران زن سنجید؛ مسئله اصلی، میزان دسترسی آن‌ها به موقعیت‌هایی است که امکان تصمیم‌گیری و اثرگذاری بر سیاست‌های عمومی را فراهم می‌کنند. وقتی زنان با وجود برخورداری از تحصیلات و تخصص، در مسیر ارتقا به سطوح عالی مدیریت با موانع متعدد روبه‌رو هستند، افزایش حضور آن‌ها در برخی مناصب لزوماً به معنای تغییر در الگوی توزیع قدرت نیست. این مسئله در حوزه حقوق زنان نیز به شکلی دیگر خود را نشان می‌دهد؛ موضوعاتی مانند مقابله با خشونت علیه زنان و بازنگری در قوانین مرتبط با حقوق خانواده، سال‌هاست در دستور کار نهادهای تصمیم‌گیر قرار دارند، اما همچنان میان طرح مطالبات، اختلاف‌نظرهای حقوقی و تبدیل آن‌ها به سیاست‌های اجرایی فاصله وجود دارد. 

 

از این منظر، ارزیابی وضعیت زنان در حکمرانی ایران، بیش از آنکه به اعلام اهداف و مواضع رسمی نیاز داشته باشد، مستلزم بررسی موانعی است که مانع تبدیل این اهداف به تغییرات ملموس می‌شوند. بنابراین اکنون پرسش اساسی این است که سیاست‌های مرتبط با زنان تا چه اندازه از سطح تأکید بر توانمندی‌ها و ضرورت مشارکت آنان فراتر رفته و به ایجاد فرصت‌های برابر، تضمین حقوق و تقویت استقلال اقتصادی منجر شده‌اند. 

 

برای بررسی این موضوع، گفت‌وگویی داشته‌ایم با پروین داداندیش، رئیس مرکز امور زنان و خانواده وزارت کشور که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید.

در دولت چهاردهم شاهد افزایش حضور زنان در کابینه و انتصاب تعداد بیشتری از زنان در جایگاه‌هایی مانند وزیر، معاون وزیر و فرماندار بوده‌ایم. در دولت‌های گذشته، مسئولان بارها از فشار نهادهای خارج از دولت به‌عنوان یکی از موانع انتصاب زنان یاد می‌کردند. آیا دولت آقای پزشکیان نیز با چنین فشارهایی مواجه بوده است؟ این فشارها تا چه اندازه بر اجرای برنامه‌های دولت برای افزایش حضور زنان تأثیر گذاشته‌اند؟

  …