در سوگ مرد علم، عمل و اخلاق

خبر درگذشت خادم صدیق تعلیم و تربیت، زنده‌یاد دکتر علی‌اصغر فانی، وزیر پیشین آموزش‌وپرورش، جامعه فرهنگیان، دانشگاهیان و همه‌ی کسانی را که از نزدیک با منش، اندیشه و خدمات بی‌دریغ او آشنا بودند، در اندوهی ژرف و جانکاه فرو برد.

دکتر فانی از آن جمله مردان نادری بود که آموزش‌وپرورش برایشان نه محل اشتغال و گذران روزگار، که تمام دغدغه اش، هویت حرفه‌ای و رسالت مقدسی بود که تا واپسین دم حیات، دل‌نگران سرنوشت آن و فرزندان این مرزوبوم ماند. او سالیان دراز از عمر پربرکت خود را در کلاس درس، صندلی مدیریت کلان، سنگر دانشگاه و میدان سیاست‌گذاری تربیتی سپری کرد.

از سلسبیل تا دانشگاه تهران؛ جوانه زدن در مسیر خدمت

به روایت خویش، در سال ۱۳۳۳ در محله قدیمی سلسبیل تهران (رودکی امروز) در خانواده‌ای مذهبی و برخاسته از طبقه متوسط دیده به جهان گشود. پس از طی مدارج تحصیلی در دبیرستان‌های تهران، با راهیابی به دانشکده فنی دانشگاه تهران، در رشته مهندسی راه و ساختمان (کارشناسی ارشد پیوسته) به تحصیل پرداخت.

اما نقطه‌ی ثقل شکل‌گیری شخصیت حرفه‌ای او بسیار پیش‌تر از ورود به مناصب رسمی، در کلاس‌های درس شبانه جنوب شهر تهران و منطقه نازی‌آباد آغاز شد. او از دوران دبیرستان برای تأمین معاش و یاری خانواده، ریاضی و هندسه درس می‌داد؛ تجربه‌ای زودهنگام که از او انسانی آشنا با رنج‌ها، محرومیت‌ها و دشواری‌های زندگی مردم ساخت و این باور ژرف را در جانش نشاند که «آموزش، مطلق توسعه و بنیاد نجات جامعه است».

با شعله‌ور شدن انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۶، در صف مقدم فرهنگیان مبارز منطقه ۱۶ تهران حضور یافت و پس از پیروزی انقلاب، سکان هدایت آموزش‌وپرورش همان منطقه را به دست گرفت تا راه و رسم مدیریت برخاسته از تعهد را مشق کند.

کردستان؛ آزمون بزرگ شجاعت و ایمان به کار فرهنگی

در سال ۱۳۶۰، در بحبوحه جنگ تحمیلی و تلاطم‌های امنیتی غرب کشور، با اعتمادی که به توانمندی‌های او وجود داشت، بار سنگین مدیرکلی آموزش‌وپرورش استان کردستان را به دوش کشید. …