در شرایط عادی، خرید مواد غذایی یکی از کارهای روزمره و نسبتاً خودکار خانواده است اما وقتی قیمت ها مرتب تغییر می کنند، فرد ناچار است پیش از خرید چندین تصمیم بگیرد: کدام ماده غذایی را حذف کند؟ چه چیزی را جایگزین کند؟ خرید امروز را به روز دیگری موکول کند؟ از کدام فروشگاه خرید کند؟ آیا قطعه ارزان تر از نظر مقدار و کیفیت انتخاب مناسبی است؟
این تصمیم ها به ظاهر کوچک اند، اما تکرار روزانه آنها می تواند ظرفیت توجه و تمرکز فرد را درگیر کند. در روانشناسی شناختی، منابع توجه و حافظه کاری محدودند. وقتی بخش قابل توجهی از این منابع صرف محاسبه هزینه ها و مقایسه گزینه ها می شود، ممکن است انرژی ذهنی کمتری برای سایر تصمیم های زندگی باقی بماند.
پژوهش های حوزه کمیابی، به ویژه آثار سندیل مولاینیتن، اقتصاددان رفتاری دانشگاه هاروارد، و الدار شفیر، روانشناس شناختی و استاد دانشگاه پرینستون، نشان داده اند نگرانی درباره کمبود منابع می تواند توجه انسان را به نیازهای فوری معطوف کند و بر نحوه تصمیم گیری او در حوزه های دیگر نیز اثر بگذارد. این دو پژوهشگر در کتاب مشترک خود با عنوان کمیابی: چرا داشتن کمتر از حد کافی اینقدر اهمیت دارد؟ توضیح می دهند فشار ناشی از کمبود پول، زمان یا منابع ضروری چگونه می تواند پهنای باند ذهنی انسان را تحت تأثیر قرار دهد. خستگی تصمیم گیری چگونه به روابط خانوادگی می رسد؟
وقتی یکی از اعضای خانواده مسئول اصلی مدیریت هزینه های خانه است، ممکن است فشار تصمیم گیری به صورت نامرئی بر دوش او جمع شود. این فرد باید هم قیمت ها را دنبال کند، هم نیازهای اعضای خانواده را در نظر بگیرد و هم درباره حذف یا جایگزینی اقلام تصمیم بگیرد. …
دانلود از کافه بازار
