به مناسبت بازگشت عمو فیتیله‌ای‌ها به سینما با فیلم «شوتینگا»

هفت صبح| رسم بر این است که در دوران کودکی، قهرمانان و شخصیت‌های محبوب تلویزیونی به بخشی جدایی‌ناپذیر از دنیای ذهنی بچه‌ها تبدیل شوند؛ از تماشای برنامه‌های صبح جمعه گرفته تا هم‌ذات‌پنداری با کاراکترهایی که شادی و خنده را به خانه‌ها می‌آورند. در صنعت سرگرمی جهان و تولیدات رسانه‌ای از سال‌های دور، خلق نمادها و شخصیت‌های ویژه کودکان توسط برنامه‌سازان با دقت و ظرافت طراحی می‌شود و از طرف دیگر، تداوم حضور این شخصیت‌های محبوب برای مخاطبان، یکی از تصمیمات مهم و استراتژیک برای حفظ سرمایه‌های فرهنگی است.

این موضوع یکی از مهم‌ترین مسائلی است که همواره با بحث‌ها و چالش‌های فراوانی همراه است. برنامه‌ای که ساخته می‌شود باید نمایانگر هویت، آموزش و شادی برای کودکان یک کشور باشد؛ اما مواردی از تاریخچه برنامه‌سازی در ایران نشان می‌دهد این اصل گاهی در گیر و دار حواشی به دست فراموشی سپرده می‌شود و گاهی علیرغم هزینه‌های مادی و معنوی، نتیجه دلچسب و تداوم رضایت‌بخشی به دنبال ندارد؛ همه اینها در حالی است که حضور چهره‌های محبوب، فرصتی برجسته و ویژه برای انتقال مفاهیم ارزشمند و ایجاد موجی از شادی جمعی به شمار می‌رود.

 

در شرایطی که کشورهای دیگر با الهام از فرهنگ، تمدن و فناوری‌های روز، مدام در حال خلق قهرمانان جدید و حفظ قهرمانان قدیمی برای کودکان خود هستند، ما گاهی درگیر حواشی و تصمیم‌گیری‌های عجیبی می‌شویم که وقتی نتیجه آن را در غیبت طولانی‌مدت ستاره‌های کودکی‌مان می‌بینیم، انگشت به دهان می‌مانیم که چرا باید چنین سرمایه‌هایی سال‌ها از عرصه دور بمانند؟

‌چنگی به دل نمی‌زند؟ بگذارید به گذشته برگردیم! …