وی افزود: در این فرایند، ابتدا یک اتهام مطرح میشود، سپس در رسانههای مختلف تکرار میشود و بهتدریج جایگاه یک واقعیت را پیدا میکند. در آخر، همان روایت برای توجیه اقدام نظامی به کار گرفته میشود. گزارش سدها از این جهت حساستر است که زیرساختهای حیاتی مردم را به مراکز نظامی پیوند میدهد.
باستانی تبریزی با اشاره به شیوه تنظیم گزارش نیویورکتایمز گفت: متن از عبارتهایی مانند «پژوهشگران گمان میکنند»، «شواهد غیرمستقیم است» و «ممکن است» استفاده میکند. اما تصویری که در ذهن خواننده باقی میماند، این است که سدهای ایران برای تأمین نیاز شهرهای موشکی ساخته شدهاند. این تفاوت مهمی است، یعنی احتیاط در متن باقی میماند، اما برداشت قطعی در ذهن شکل میگیرد. بعد هم رسانهها و حسابهای شبکههای اجتماعی، همین برداشت را با تیترهایی قاطع بازنشر میکنند. برای شکلگیری چنین چرخهای لزوماً به سفارش مستقیم نیاز نیست و بعضی وقتها گردش اطلاعات بین منابع امنیتی، کارشناسان و رسانهها همین نتیجه را ایجاد میکند.
این پژوهشگر ارتباطات ادامه داد: همجواری جغرافیایی یک سد با یک مرکز نظامی، بهتنهایی دلیل بر ارتباط عملیاتی یا هدف نظامی آن نیست. حتی تعدادی از کارشناسان که در این گزارش به آنها استناد شده، درباره چنین برداشتی توضیح دادهاند که نزدیکی مکانی، دلیل ساخت سد برای پشتیبانی از مراکز نظامی نیست و بهخودیخود حمله به آن را توجیه نمیکند. اهمیت این ادعاها در آن است که از سوی منابعی مطرح میشود که لزوماً ذینفع سیاسی ایران نیستند. در ارتباطات، چنین صدایی را «منبع سوم» میخوانیم که برای مخاطب خارجی، بیشتر مواقع از بیانیه رسمی یک طرف مناقشه، باورپذیرتر است. …


دانلود از کافه بازار









































































































