به گزارش فوتبالی، شاید نسل جدید اصلاً به خاطر نیاورند که در یک شب پاییزی تیم ملی در ورزشگاه آزادی مقابل یک تیم مطرح اروپایی به برتری رسید اما همه در پایان این بازی اشک ریختند و گریه کردند.
داستان را از کمی عقبتر شروع میکنیم، از بازی با برگشت با عربستان در ریاض در مهر سال ۱۳۸۰ که تیم ملی به تساوی دو بر دو رسید و پس از بازی، میروسلاو بلاژوویچ گفت با این تساوی دیگر به جام جهانی صعود کردیم، سلام جام جهانی.
اما همه چیز بر وفق مراد او پیش نرفت تا تیمی که بسیار امیدوار به حضور در اولین جام جهانی در آسیا بود، به یکباره شرایط عجیبی را تجربه کرد.
تیم ملی بازی آخر را به بحرین واگذار کرد و عربستان با برتری مقابل تایلند جای ایران را گرفت. تیم بلاژ صدر جدول را از دست داد. برای صعود به جام جهانی، راه ایران طولانیتر شد و باید از دو مرحله پلیآف عبور میکرد.
عبور از امارات کار چندان دشواری نبود و مطابق انتظار ایران به راحتی از سد امارات گذشت و مانع آخر رسید. بازی رفت در دوبلین بود و نتیجهای رقم خورد که کار صعود ایران را به حد غیرممکن رساند. شکست دو بر صفر در دوبلین، آن هم در شرایطی که تیم ملی چندین فرصت مسلم گلزنی داشت و به سادگی میتوانست حداقل یک گل به ثمر برساند، گلی که اگر به ثمر میرسید، تیم ملی برای اولین بار دو دوره متوالی را در جام جهانی حضور داشت و شاید داستان تیم ملی و بلاژوویچ به این زودی تمام نمیشد.
شی … …

بازار























































































































































![[کامران نرجه] عدالت مالیاتی؛ گمشده نظام اقتصادی](/news/u/2026-11-11/ettelaat-8fc7g.jpg)









