زندگی در گرو یک سیم‌کارت؛ پیامدهای مسدودسازی سیم‌کارت شهروندان | آخرین خبر

سونیتا سراب‌پور| یک روز تلفن‌ همراه از کار می‌افتد؛ نه پیامکی می‌آید، نه تماسی برقرار می‌شود و نه اینترنت گوشی وصل می‌شود. در نگاه اول، اتفاقی شبیه یک اختلال فنی است؛ شاید قبض پرداخت نشده، شاید سیم‌کارت سوخته یا شبکه مانند همیشه دچار مشکل شده است. اما وقتی صاحب خط با پشتیبانی اپراتور تماس می‌گیرد، 

۷۲ ساعت بعد از ثبت شکایت، پاسخ دیگری دریافت می‌کند: «خط شما «مسدود» شده است و موضوع را از دادستانی پیگیری کنید» و طی‌کردن ده‌ها فرایند دیگر که برای به جواب رسیدن باز به خط مسدودشده نیاز است. از اینجا به بعد، ماجرا دیگر فقط درباره مسدودشدن یک سیم‌کارت نیست. شماره موبایل در زندگی دیجیتال امروز، یکی از کلیدهای شناسایی شهروندان است؛ شماره‌ای که به حساب بانکی، پیامک‌های رمز پویا، اپلیکیشن‌های پرداخت، تاکسی اینترنتی، خرید آنلاین، اعتبار و اقساط، شبکه‌های اجتماعی، حساب‌های کاربری و بسیاری از خدمات دولتی و قضائی وصل شده است. بنابراین وقتی سیم‌کارت مسدود می‌شود، ممکن است چیزی بیشتر از امکان تماس و دسترسی به اینترنت از بین برود: بخشی از مسیر دسترسی فرد به زندگی دیجیتالش. داستان مسدودسازی سیم‌کارت‌ها دست‌کم از تابستان ۱۴۰۳ به‌صورت گسترده‌تر در گزارش‌ها مطرح شد. از آن زمان تاکنون گزارش‌هایی از قطع سیم‌کارت روزنامه‌نگاران، فعالان سیاسی و مدنی و منتقدان منتشر شد، اما حالا روایت‌های تازه‌تر نشان می‌دهد دامنه این مسئله به مردم عادی هم رسیده است؛ از صاحبان کسب‌وکارهای اینستاگرامی گرفته تا زنانی که به ‌دلیل محتوای منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی یا رعایت‌نکردن حجاب با مسدودشدن سیم‌کارت مواجه شده‌اند. در ابتدای مهر ۱۴۰۵ نیز گزارش‌هایی از مسدودشدن سیم‌کارت شماری از زنان در اصفهان به دلیل نداشتن حجاب و مشروط‌شدن وصل دوباره خطوط به تعیین تکلیف پرونده قضائی منتشر شد. فارغ از اینکه صاحب یک خط چه محتوایی منتشر کرده، چه پوششی داشته یا به‌طور کلی پرونده او از چه مسیری شکل گرفته، یک سؤال مهم‌تر وجود دارد: مسدودکردن یک شماره تلفن در سال ۱۴۰۵ دقیقا چه چیزی را از یک شهروند می‌گیرد؟

سیم‌کارتی که فقط چند شماره نیست …