داستان «کاتر» پس از پایان فیلم شروع می‌شود؛ تعلیق در جاده‌ای دورافتاده

حسین حیاتی کارگردان فیلم کوتاه «کاتر» از آثار حاضر در بخش داستانی چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به رویکرد خود در ساخت این اثر گفت: من همیشه به سینمای قصه‌گو علاقه داشته‌ام؛ سینمایی که از فضایی پرتعلیق برخوردار باشد و بتواند مخاطب را درگیر روایت کند. یکی از ویژگی‌هایی که در این نوع سینما برایم اهمیت دارد، این است که مخاطب همواره در حال کشف و دنبال کردن اتفاقات باشد.

وی افزود: موضوع دیگری که به آن علاقه دارم نشانه‌گذاری در سینماست. از کودکی با این شیوه روایت ارتباط داشته‌ام و دوست دارم با عناصری مانند خاموش و روشن شدن یک چراغ یا تکرار یک رنگ، مفهومی را به مخاطب منتقل کنم. البته معتقدم این نشانه‌ها باید به‌گونه‌ای باشند که اگر مخاطب آنها را دریافت کرد لذت بیشتری از فیلم ببرد اما اگر متوجهشان نشد، چیزی از تجربه تماشای اثر از دست ندهد. تلاش کردم این ویژگی‌ها را در «کاتر» نیز رعایت کنم.

این کارگردان اظهار کرد: برایم مهم بود که قصه فیلم پیش از آغاز آن شروع شده باشد و پس از پایان نیز در ذهن مخاطب ادامه پیدا کند یعنی داستان با تمام شدن فیلم به پایان نرسد. در نهایت دغدغه اصلی من ساخت اثری خوش‌ریتم و خوش‌ساخت بود. معتقدم دغدغه‌های فیلم به‌تدریج و در لایه‌های مختلف داستان شکل می‌گیرند و اگر بخواهیم از ابتدا آنها را به‌صورت مستقیم بیان کنیم، ممکن است به شعار نزدیک شویم.

حیاتی درباره فضای فیلم کوتاه «کاتر» توضیح داد: اتمسفر این فیلم از ویژگی‌هایی است که به نظرم کمتر در سینمای ایران با آن مواجه می‌شویم. با فضایی سرد و دورافتاده روبه‌رو هستیم برای مثال جاده‌ای در منطقه‌ای مرزی و پمپ‌بنزینی فرسوده که اتفاقات داستان در آن شکل می‌گیرند. این مکان از ابتدا برایم جذاب بود و اساساً ابتدا با تصور چنین فضایی به ایده ساخت فیلم رسیدم. پس از آن داستانی متناسب با این موقعیت نوشتم و تلاش کردم تجربه‌ای جذاب برای مخاطب خلق کنم.

وی با بیان اینکه «کاتر» نخستین فیلم حرفه‌ای او در … …