نکته اول، آغاز سال ۱۴۰۵ در شرایطی بود که کشور درگیر جنگ تحمیلی از طرف استکبار آمریکایی و رژیم کودککش صهیونیستی قرار داشت. این رویارویی پس از ماههای نخست، از شکل مستقیم فاصله گرفت و در ابعاد مختلف امنیتی، اقتصادی، رسانهای و سیاسی ادامه پیدا کرد. در ادامه نیز دولت آمریکا با ناکامی در دستیابی به اهداف خود در میدان نبرد و مقاومت مردم و نیروهای مسلح شجاع ایران، بار دیگر فشارهای اقتصادی، تحریمها و تهدیدها را به عنوان ابزار اصلی خود فعال کرد.
رهایی افزود: رئیس جمهور امریکا با بهرهگیری از تبلیغات گسترده رسانهای، از اعمال شدیدترین فشارهای اقتصادی علیه مردم ایران سخن میگوید. این فضاسازی رسانهای در حالی صورت میگیرد که جمهوری اسلامی ایران طی چهار دهه گذشته سختترین تحریمها را در حوزههای نفت، نظام بانکی، کشتیرانی، بیمه، صنایع هواپیمایی، هوافضا و سایر بخشهای راهبردی تجربه کرده است.
در این میان، برخی جریانهای سیاسی و رسانهای داخلی که حفظ رضایت آمریکا را معیار تحلیل خود قرار دادهاند، با بزرگنمایی مشکلات و القای ناتوانی، تلاش میکنند هزینههای مقاومت را برجسته کرده و مسیر سازش را تنها راه عبور از مشکلات معرفی کنند. در حالی که تجربه سالهای گذشته نشان داده است وابستگی اقتصادی و سیاسی، نهتنها تضمینکننده امنیت و رفاه کشور نبوده، بلکه میتواند آسیبپذیری ملی را افزایش دهد.
دبیر مجمع دانشگاهیان اضافه کرد: دشمن امروز اقتصاد کشور را به عنوان یکی از اصلیترین میدانهای تقابل هدف قرار داده است. در چنین شرایطی، ضرورت توجه جدی به اقتصاد مقاومتی بیش از گذشته آشکار میشود؛ اقتصادی که صرفاً به معنای مقابله با تحریم نیست، بلکه بر کاهش وابستگی، تقویت تولید داخلی، بهرهگیری از علم و فناوری، افزایش بهرهوری و استفاده از ظرفیت نخبگان و بخش خصوصی استوار است. …
