قصه جذاب کتابخانهٔ قدیمی بیدآوا و راز کتاب آبی

در دهکدهٔ کوچک بیدآوا، کلبه های سنگی زیر سایهٔ درختان بلند و پربرگ بودند. شب که می شد، نور طلایی فانوس ها کوچه های پیچ درپیچ را روشن می کرد.

نزدیک میدان دهکده، کتابخانه ای قدیمی بود با پنجره های گرد و یک در چوبی قرمز. قفسه هایش آن قدر بلند بودند که نزدیک بود به سقف برسند.

صدها کتاب در آن قفسه ها منتظر خواننده بودند. بعضی از شوالیه های شجاع و سرزمین های دور قصه می گفتند.

بعضی دیگر خواننده را با خود به دریاها و قلعه های اسرارآمیز می بردند؛ یا به غارهایی که اژدهاها در آن ها از گنج های پنهان نگهبانی می کردند.

خانم لینا، کتابدار دهکده، همهٔ کتاب ها را دوست داشت.

هر صبح در قرمز را باز می کرد، گرد قفسه ها را می گرفت و به هر کس کمک می کرد کتابی انتخاب کند و با خواندنش به یک ماجرای تازه قدم بگذارد.

یک بعدازظهر بارانی، سرگرم مرتب کردن بالاترین قفسه بود که کتابی ناآشنا پیدا کرد.

کتاب کوچک بود و جلد آبی اش رنگ ورورفته بود. روبان نقره ای باریکی از لای صفحه هایش بیرون زده بود. روی جلد، با حروف ریز طلایی نوشته بودند: «چیزهایی که نزدیک بود نبینیم».

خانم لینا زیر لب گفت: «چه اسم عجیبی!»

کتاب را با احتیاط از نردبان چوبی پایین آورد و روی میزش گذاشت.

داخل جلد پشتی، کارت امانتی بود؛ درست مثل کارت بقیهٔ کتاب های کتابخانه. نام … …