این گزارش با واکنش تند کاوه مدنی، مدیر مؤسسه آب، محیط زیست و سلامت دانشگاه سازمان ملل، روبهرو شده است. مدنی با انتقاد از شیوه استدلال نویسندگان نیویورکتایمز، روایت مطرحشده را مبتنی بر گمانهزنی و مصداق روزنامهنگاری غیرمسئولانه دانسته و نسبت به پیامدهای خطرناک چنین روایتهایی برای زیرساختهای غیرنظامی آب هشدار داده است.
نکته محوری انتقاد مدنی روشن است: نزدیکی جغرافیایی دو پدیده، بهخودیخود رابطه علت و معلولی میان آنها را اثبات نمیکند. اینکه یک سد در نزدیکی یک منطقه نظامی قرار گرفته یا نقشه پراکندگی سدها با نقاطی از حملات نظامی همپوشانی دارد، نمیتواند بهتنهایی سندی برای اثبات نقش نظامی آن سد باشد. حدس، حتی اگر از سوی چند کارشناس مطرح شود، جای مدرک و شواهد قابل راستیآزمایی را نمیگیرد.
مدنی همچنین به نکته مهم دیگری اشاره کرده است: حتی طرفهایی که به ایران حمله کردهاند نیز چنین ادعایی را درباره ارتباط سدهای کشور با تأسیسات موشکی مطرح نکردهاند.
از نگاه او، انتشار روایتهایی که بدون شواهد کافی، زیرساختهای حیاتی آب را در چارچوب اهداف نظامی تعریف میکنند، میتواند زمینهساز برداشتهای خطرناک و تهدیدکننده امنیت زیرساختهای غیرنظامی شود. از ۵۳۳ سد تا فرضیه ارتباط با شهرهای موشکی
گزارش نیویورکتایمز که ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ با عنوان «جنگ ممکن است معمای دیرینه سدهای ایران را که بدون توجیه مشخص ساخته شدهاند، روشن کند» به قلم سانام ماهوزی و اریکا سولومون منتشر شده، تلاش میکند با کنار هم قرار دادن اطلاعات مربوط به سدها، تونلهای انتقال آب و تأسیسات نظامی، فرضیهای درباره ارتباط بخشی از پروژههای آبی ایران با نیازهای نظامی مطرح کند. …


دانلود از کافه بازار







































































































































![[شجاعالدین ابراهیمی] سقوط کلمههای شیشهای در یاختههای سکوت](/news/u/2026-11-16/ettelaat-uuba9.jpg)
























