آنچه در سلسه عملیات‌های فتح گذشت

به گزارش ایسنا، سال ۱۳۶۵ را سال سرنوشت خواندند، زیرا می‌خواستند سرنوشت نبرد نابرابر را به نفع رزمندگان اسلام رقم بزنند. در آن برهه از زمان که ۶ سال از تهاجم رژیم بعث گذشته بود، نابرابری در امکانات، تجهیزات و ادوات جنگی منجر شد که فرماندهان سپاه و ارتش در برخی عملیات‌ها از شیوه‌های جنگ چریکی با پیروی از اصول جنگ‌های نامنظم بهره ببرند.  

در آن زمان تقریباً اجرای عملیات گسترده در جبهه‌ها رکورد پیدا کرده بود. چون تجهیزات ارتش عراق بیش‌تر بود، همچنین اقدامات پدافندی و لجستیکی رژیم بعث برای اجرای عملیات گسترده مشکلاتی را ایجاد کرده بود. در همین راستا قرارگاه‌ها مأموریت یافته بودند در حد خط یگان خود تحرک داشته باشند. در این میان به قرارگاه رمضان مأموریتی دیگر محول شد. این قرارگاه با ماهیت قرارگاه‌ برون‌ مرزی‌ سپاه‌ پاسداران‌ انقلاب‌ اسلامی‌ با محوریت جنگ نامنظم و پارتیزانی تشکیل شده بود و قرار شد سلسله‌ عملیات‌های‌ «فتح» را برای نفوذ و ضربه‌ در عمق‌ خاک دشمن‌ انجام دهد.

عملیاتی که احیاکننده جنبش‌های مردمی عراق شد

برای انجام بهتر «عملیات فتح یک»  قرار شد از شخصیت‌ها و گروه‌های معارض عراقی چون جلال طالبانی، مسعود بارزانی، سران حزب‌الله کرد عراق، آیت‌الله محمدباقر حکیم و مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق و برخی دیگر از شخصیت‌های مبارز شیعه عراق کمک گرفته شود.

تقویم، روز ۱۹ مهرماه سال ۱۳۶۵ را نشان می‌داد. «یا زینب (س)» رمز عملیات اعلام شد و سپس رزمندگان اسلام با همکاری جلال طالبانی و پیش‌مرگان تحت امرش در اتحادیه میهنی کردستان عراق به سمت اهداف از پیش‌ تعیین شده در پالایشگاه کرکوک رهسپار شدند. نیروهای سپاه و ارتش توانستند با نفوذ به عمق ۱۸۰ کیلومتری خاک دشمن خسارت و تلفات زیادی را متوجه رژیم بعث کنند. البته در این میان نباید از نقش مردم و گروه‌های معارض کرد و عرب عراقی در مبارزه علیه حکومت بعثی عراق در این عملیات غافل ماند.   …