روایت سوم؛ نقش کوشنر در سیاست خارجی آمریکا

سید عماد حسینی/ نویسنده در بخش دیگری از کتاب، به شبکه گسترده‌ای اشاره می‌کند که خاندان حاکم امارات در طول سال‌ها از طریق بانکداران سرمایه‌گذاری،وکلا و مدیران صندوق‌های سرمایه‌گذاری در شهرهای بزرگ جهان ایجادکرده است. برخی از این افراد در قالب قراردادهای بلندمدت برای تأمین منافع این خاندان فعالیت می‌کنند. این شبکه امکان دسترسی به شخصیت‌های بانفوذ را فراهم می‌کند و به رهبران امارات اجازه می‌دهد ارتباطات سیاسی خود را خارج از مجاری‌ رسمی دیپلماتیک گسترش دهند. به اعتقاد نویسنده، محمد بن زاید در این دیدار به دنبال ارزیابی دو موضوع اساسی بود: نخست، میزان همسویی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ایدئولوژیک  میان دولت جدید آمریکا و امارات و دوم، شناسایی چهره‌های نزدیک به ترامپ که ابوظبی می‌توانست از طریق آن‌ها بر تصمیم‌گیری‌های دولت جدید تأثیربگذارد. در این میان، جارد کوشنر به دلیل رابطه خانوادگی مستقیم با رییس‌جمهور، از موقعیتی استثنایی برای دسترسی به کانون تصمیم‌گیری‌های آمریکا برخوردار بود. این کتاب مدعی است که ترامپ اختیارات گسترده‌ای در زمینه مدیریت سیاست خاورمیانه به داماد خود واگذار کرده بود؛ اختیاراتی که بدون نظارت نهادی متناسب با دامنه مسئولیت‌های او اعمال می‌شد. همچنین‌انتصاب‌کوشنر ‌به‌عنوان مشاور‌ریاست‌جمهوری به تأیید سنا نیازنداشت.

در نتیجه، کوشنر توانست به‌طور مستقیم با رهبران منطقه ارتباط برقرار کند و مدیریت پرونده‌های سیاسی را هم در چارچوب روابط شخصی و هم در جایگاه رسمی خود در دولت آمریکا پیش ببرد.

جمع‌بندی: نزدیک شدن سیاست خارجی آمریکا به الگوی روابط خانوادگی …