در «تنگنای وحدت» کثرت چگونه گنجد؟!

گروه سیاست-رجانیوز: رفیق عزیزی داشتیم که همیشه قبل از حرف زدن پشت افراد، اول می‌گفت «البته غیبتش نباشه...» و بعد حرفش را می‌زد. حالا شده حکایت دوستان و حامیان آقای قالیباف که اول هر فحاشی و اهانتی به نیروهای انقلابی یک «البته وحدت‌شکنی نباشه...» می‌گویند و کار خودشان را می‌کنند!

در آخرین مورد هم گفته‌اند که «البته وحدت‌شکنی نباشه» ولی شما «بی‌هویت‌ها» پشت محسن رضایی پنهان شده‌اید تا «دوقطبی» بسازید. از فحش‌ها که بگذریم، چند خاطره را مرور می‌کنیم «البته به امید اینکه وحدت‌شکنی نباشه»!

پرده اول: روزهای اوج جنگ رمضان را به یاد دارید؟ اوج معنویت و دوگانه «جنایتکاران جزیره اپستین در برابر پاکان عالم» را چطور؟ تجمع مردم در اطراف نیروگاه‌های برق را هم یادتان هست؟ چه چیز آن اتحاد تاریخی را متزلزل کرد؟ یک آتش‌بس ناگهانی بدون مجوز! همان که ماه‌ها بعد که معلوم شد نمی‌تواند دستاورد سیاسی ستادهای انتخاباتی باشد، آن جناب مشاور گفت که آتش‌بس کلاً غلط بود و حاج‌باقر از ابتدا نظرش مذاکره زیر آتش بود! عجب!

پرده دوم: جلوتر بیاییم. یادتان هست وقتی مردم فریاد زدند در زمانی که آتش بر سر مقاومت لبنان می‌بارد به سوی دشمن شال و کلاه نکنید، با نگاه ارباب رعیتی گفتید هیچ مذاکره‌ای تا قطع کامل آتش در لبنان شروع نخواهد شد؟ پرچم‌های زرد حزب‌الله در دستان مردم کل میادین را به یاد دارید؟ آخر چه شد؟ شما وحدت‌شکن‌ها خلاف جریان مردم، پیش‌شرط خودتان را هم نقض کردید و پای مذاکره نشستید.

پرده سوم: از اینکه در اسلام‌آباد چه شد و کدام خطوط قرمز نقض شد بگذریم. وقتی برگشتید، دشمن محاصره دریایی را آغاز کرد. همه مردم از شما خواستند محاصره را بشکنید و مذاکرات را متوقف کنید. شما صدا پر کردید که محاصره اقدام نظامی نیست. گفتید تبلیغاتی است و برای ترامپ مصرف داخلی دارد. به محاصره جواب ندادید و وحدت را شکستید.

پرده چهارم: یک موج برنامه‌ریزی نشده ناگهان میادین را فراگرفت. تب انتقام بالا گرفت و مطالبه اصلی مردم، تقاص خون آقای شهید شد. یکی گفت انتقام … …